25-10-2026. Μια ανασκόπηση, στις βουλευτικές εκλογές στην Σερβία και στις προεδρικές εκλογές, στην Βραζιλία και εκτιμήσεις, για τις σημερινές (27-10-2026) βουλευτικές εκλογές, στο Ισραήλ και όσον αφορά τις εκλογές της 3-11-2026, για την ανανέωση της θητείας του 1/3 του Κογκρέσου, στις ΗΠΑ.
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Τελικά οι δημοσκοπήσεις αποτυγχάνουν συχνότατα και όχι μόνο, στην Ελλάδα. Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις, στην Σερβία και την Βραζιλία, στις 25/10/2026 είναι χαρακτηριστικά δείγματα αυτών των αποτυχιών, όπως περιγράφω και στο, παραπάνω, βίντεο
Οι βουλευτικές εκλογές, στην Σερβία, σηματοδότησαν μια ιστορική πολιτική ανατροπή, καθώς η «Φοιτητική Λίστα» («Οι φοιτητές νικούν») πέτυχε μια θριαμβευτική νίκη, βάζοντας τέλος, στην 14ετή πολιτική κυριαρχία του διεφθαρμένου καθεστώτος του Αλεξάνταρ Βούτσιτς, που παραδέχθηκε, δημοσίως την ήττα του, αμέσως, μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων. Το νέο κόμμα, που προήλθε από τις μεγάλες φοιτητικές διαδηλώσεις, μετά την κατάρρευση του στεγάστρου και τον θάνατο 16 ανθρώπων, στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ τον Νοέμβρη του 2024, επικράτησε του κυβερνώντος κόμματος.
Η «Φοιτητική Λίστα» πήρε το 52,9% των ψήφων και καταλαμβάνει 140 έδρες, από τις 250 στην σερβική βουλή, ενώ ο συνασπισμός «Ενωμένη Σερβία - Αλεξάνταρ Βούτσιτς» έλαβε 38,8% και 104 έδρες. Τις υπόλοιπες έδρες μοιράζονται τα μειονοτικά κόμματα (3 έδρες οι Ούγγροι, 2 έδρες οι Μουσουλμάνοι, 2 έδρες οι Αλβανοί).
Καθίσταται, πλέον, σαφές ότι το μέλλον, όσον αφορά την σερβική πολιτική ζωή, είναι αβέβαιο, καθώς το νέο κόμμα, το οποίο αποτελεί έναν συνασπισμό, του οποίου δεν μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξη, είναι, προφανώς, ένα πρωτοφανές πολιτικό πείραμα, με ένα χαλαρό πολιτικό σχήμα, γεγονός το οποίο προσδιορίζει την αβεβαιότητα της ενιαίας έκφρασής του και τους ουσιώδεις και πραγματικούς πολιτικούς στόχους, που έχει και οι οποίοι είναι και παραμένουν, πρακτικά, απροσδιόριστοι, καθώς αυτό το πολιτικό σχήμα καλείται, από το σερβικό εκλογικό σώμα, να κυβερνήσει.
Στην Βραζιλία, παρά τις δύσκολες συνθήκες, που είχαν δημιουργηθεί, από τον πρώτο γύρο των Νικητής του δευτέρου γύρου των προεδρικών εκλογών, καθώς ο Φλάβιο Μπολσονάρου είχε αποσπάσει την σχετική πλειοψηφία, έναντι, του, νυν, προέδρου του βραζιλιάνικου κρατουσ Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, στον δεύτερο γύρο, ο Λούλα κατάφερε να επιβληθεί του Μπολσονάρου, μεμια ιστορική τέταρτη προεδρική θητεία.
Με την καταμέτρηση, στο 100%, τα τελικά αποτελέσματα διαμορφώθηκαν ως εξής:
Ο Φλάβιο Μπολσονάρου αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και ζήτησε την ακύρωση της διαδικασίας, ωστόσο οι εκλογικές αρχές επικύρωσαν κανονικά τη νίκη του Λούλα.
Και στην περίπτωση της Βραζιλίας, λοιπόν, οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω, διότι, για πρώτη φορά, στις προεδρικές εκλογές, στην χώρα αυτή, από το 1985, που αποκαταστάθηκε το αστικοδημοκρατικό καθεστώς, με την λήξη της μακρόχρονης στρατιωτικής δικτατορίας, ένας υποψήφιος, για την προεδρία του βραζιλιάνικου κράτους, που κατατάχθηκε δεύτερος, στις εκλογικές αναμετρήσεις του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, κατάφερε να αποσπάσει την πλειοψηφία και να εξασφαλίσει την νίκη του, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.
Στην περίπτωση των σημερινών ισραηλινών εκλογών, για την νέα βουλή, οι προοπτικές εμφανίζονται να είναι, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ομιχλώδεις, καθώς οι δύο εκλογικοί συνασπισμοί, αυτός του σημερινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, που ηγείται του κόμματος Λικούντ και των συμμάχων του και από την άλλη πλευρά ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης υπό τον, τέως αρχηγό του ισραηλινού γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων Γκάντι Άιζενκοτ, δίνουν μια εκλογική μάχη στήθος, με στήθος κάτι, που θα επαληθευθεί, ή θα διαψευσθεί, σήμερα.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει και η προοπτική της επανέναρξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν, με τον Βενιαμίν Νετανιάχου να παρουσιάζει την παραμονή του στην πρωθυπουργία ως προϋπόθεση «για την εξάλειψη της ιρανικής απειλής». με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump να παρεμβαίνει, απροσχημάτιστα, υπέρ του Νετανιάχου, ζητώντας, από τους Ισραηλινούς ψηφοφόρους, να επανεκλέξουν τον σημερινό πρωθυπουργό, ώστε οι δύο τους να «τελειώσουν την δουλειά» που άρχισαν, με τον πόλεμο, κατά της Περσίας, στις 28/2/2026, αν και επί του θέματος αυτού, δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές, μεταξύ των δύο εκλογικών συνασπισμών.
Σήμερα, το βράδυ, θα δούμε το τί μέλλει γενέσθαι.
Αλλά ο Donald Trump και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν τα δικά τους προβλήματα, καθώς την, αμέσως, επόμενη Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026, αντιμετωπίζουν τις ενδιάμεσες εκλογές, για την ανανέωση της θητείας του 1/3 της Βουλής των αντιπροσώπων και της Γερουσίας, δηλαδή του αμερικανικού Κογκρέσου, με τις δημοσκοπήσεις να παρουσιάζουν ότι το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα μπορεί να κερδίσει την πλειοψηφία και στα δύο αυτά νομοθετικά σώματα και να δυσκολεύσει πολύ τη ζωή του τον Donald Trump, που διανύει την δεύτερη και τελευταία προεδρική θητεία, καθώς και της κυβέρνησής του, στο επόμενο χρονικό διάστημα, μέχρι την λήξη της θητείας του σημερινού Αμερικανού προέδρου.
Και αυτές οι δημοσκοπήσεις πρόκειται να κριθούν, από την συμπεριφορά του αμερικανικού εκλογικού σώματος, το οποίο η αλήθεια είναι ότι, στις ενδιάμεσες εκλογές, αποφεύγει να συμμετάσχει, στην, εκάστοτε, ψηφοφορία, αφενός διότι δεν τις θεωρεί βαρύνουσες - παρότι είναι βαρύνουσες -, ή επειδή θέλει να ισοσταθμίσει τις υπερεξουσίας, που έχει, σύμφωνα, με το αμερικανικό Σύνταγμα, ο εκάστοτε πρόεδρος, θέτοντάς του κοινοβουλευτικά αναχώματα, όσον αφορά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που λαμβάνει, ανοίγοντας έτσι, όμως και τον δρόμο, για την πιθανή έναρξη μιας περίπλοκη δικαστικής διαδικασίας, για την καθαίρεση του Αμερικανού προέδρου, κάτι, που, βέβαια, είναι δύσκολο, έτσι κι αλλιώς, να συμβεί, αλλά θα προετοιμάσει το κλίμα, για τις επόμενες προεδρικές εκλογές και τις ενδιάμεσες εκλογές, που θα διεξαχθούν, τον Νοέμβριο του 2028.
Και σε αυτόν τον τομέα, θα δούμε το τί πρόκειται να συμβεί, γεγονός, που επιβάλλει την επίδειξη επιφυλακτικότητας. καθώς το πολιτικό θερμόμετρο ανεβάζουν δημοσιεύματα, που αναφέρουν ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων, κατά του Ιράν, πριν, ή μετά, τις ενδιάμεσες εκλογές, χωρίς να είναι γνωστές οι πραγματικές προθέσεις του Donald Trump.
Με αφορμή μια καλή συζήτηση, για την, ιλιγγιωδώς, εξωπραγματική και επιπέδου διαστημικών αποστάσεων, αύξηση του βραχυχρόνιου ελληνικού δημόσιου χρέους, μέσω των διαβόητων Eurocommercial Papers (ECPs) , που ήλθε, ως αποτέλεσμα της εγκληματικής διαχείρισης του χρέους αυτού, αρχικά, από την κυβέρνηση των σαμαρο βενιζέλων (με υπουργούς Οικονομικών τους Γιάννη Στουρνάρα και Γκίκα Χαρδούβελη ), η οποία, το 2014, το φούσκωσε, στα 129,11 δισ. € και στην συνέχεια, από την κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα (με υπουργούς Οικονομικών τους Γιάννη Βαρουφάκη και Ευκλείδη Τσακαλώτο ), η οποία, το 2015, το εκτόξευσε, στα αστρονομικά επίπεδα των 740,46 δισ. €, είναι χρήσιμο να δούμε και πάλι τα δραματικά δεδομένα του ελληνικού δημόσιου χρέους και την ανεύθυνη διαχείρισή του, από το εντόπιο πολιτικό προσωπικό. Αυτή η ανεύθυνη διαχείριση του ελληνικού δημόσιου δανεισμού ξεπερνά, κατά πολύ, τα όρια του τετελεσμένου κακουργηματικού ανοσιουργήματος, αφού το έγκλημα αυτό είναι διαρκές και προσδιορίζει ...
Δημοψήφισμα, λοιπόν; Και μάλιστα, δημοψήφισμα - express, στις 5 Ιουλίου, χωρίς πολλά λόγια και πολλή φασαρία. Κυριολεκτικά, μιλώντας, χωρίς ανάσα! Όπως έχουμε πει, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξελέγη, για να εφαρμόσει όσα εφάρμοζαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις της τελευταίας πενταετίας. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα νέο Μνημόνιο, όποιο όνομα και αν του δώσει, όπως και αν το βαπτίσει. Και δεν μπορεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει τις πολιτικές εκείνες, που εκπορεύονται, από την ολοκλήρωση του λήγοντος 2ου Μνημονίου, ούτε αυτές τις πολιτικές, που θα περιέχονται, σε ένα 3ο Μνημόνιο, επειδή, εάν εφαρμόσει τέτοιες πολιτικές, γρήγορα και κυριολεκτικά, θα εξαφανισθεί πολιτικά, κοινωνικά, εκλογικά και κομματικά. Κάτι τέτοιο ο Αλέξης Τσίπρας και οι περί αυτόν, δεν είναι διατεθειμένοι να το δεχτούν και φυσικά, θα κάνουν ό,τι περνάει από τα χέρια τους, για να το αποτρέψουν. (Το εάν θα τα καταφέρουν, αυτό είναι άλλο ζήτημα, το οποίο αποτελεί αντικεί...
Οι συζητήσεις για το νόμισμα, που πρέπει να έχει η χώρα μας και για την αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους εξακολουθούν - και θα συνεχίσουν - να βρίσκονται στο κέντρο των συζητήσεων. Όχι μόνο τώρα, που η προεκλογική εκστρατεία βρίσκεται, στο φόρτε της, αλλά και μετά - πολύ μετά, από το τέλος της. Φυσικά, το ενδιαφέρον, για αυτά τα δύο ζητήματα είναι, απολύτως, δικαιολογημένο, αφού αυτά είναι εκείνα, που προσδιορίζουν τις εξελίξεις, στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Και οι χειρισμοί, αυτών των ζητημάτων είναι, που έχουν δραματικές επιπτώσεις, στην ζωή όλων των πολιτών. Ως προς το νόμισμα, το οποίο πρέπει να χρησιμοποιεί η χώρα μας, τις απόψεις μου τις έχω εκφράσει. Δεν αποκλείω τίποτε, εκ των προτέρων. Όλες οι εναλλακτικές πρέπει να είναι στο τραπέζι. Και η παραμονή, στο ευρώ, με τους όρους, που μας συμφέρει, ως κοινωνία και η επιστροφή, στην δραχμή, πάλι με τις προϋποθέσεις εκείνες, που θα κάνουν την ελληνική...
Σχόλια