Απρίλιος 2026. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (КПРФ), ως παράρτημα του ομογάλακτου καθεστώτος της “κολοβωμένης δημοκρατίας” των τσεκιστών του Κρεμλίνου. Η κατάντια του καθεστωτικού εθνομπολσεβικικού κόμματος, που φοβάται και προειδοποιεί, για το ξέσπασμα μιας κοινωνικής εξέγερσης, σαν αυτή της Φεβρουαριανής Επανάστασης του 1917. (Μια πρώτη ματιά, στην ρωσική πολιτική σκηνή).

 

Με την εσωτερική πολιτική σκηνή, στην Ρωσία και ιδιαίτερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανάρτησα, χθες (25/4/2026), στο YouTube, το οποίο είναι πολύ χρήσιμο να παρακολουθήσει το αναγνωστικό κοινό και φυσικά, με το ίδιο θέμα, ασχολείται και το σημερινό δημοσίευμα.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (КПРФ) ιδρύθηκε, στις 14 Δεκεμβρίου 1993, μετά την διάλυση και την απαγόρευσή του, από τον, τότε, πρόεδρο της Ρωσίας, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Αυγούστου 1991, κατά του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και το οποίο αποσκοπούσε, στην διατήρηση του “σοβιετικού” καθεστώτος, πλην όμως, απέτυχε, επειδή ο «Κόκκινος Στρατός», που είχε, πλέον, ξεβάψει, απέσυρε την υποστήριξή του, στους πραξικοπηματίες, που ήσαν η, τότε, κυβέρνηση, η Κα Γκε Μπε και η ηγεσία του στρατού, παρέχοντας πλήρη στήριξη, στον Ρώσο πρόεδρο Μπορίς Γέλτσιν, με αποτέλεσμα το πραξικόπημα να καταρρεύσει, εκ των ένδον, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και η κομματική γραφειοκρατία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, είχαν αποφασίσει την αυτοδιάλυση της “Ε.Σ.Σ.Δ.” και την αντικατάστασής της, από την δυτική μορφή του σύγχρονου γραφειοκρατικού καπιταλισμού, με αποτέλεσμα αυτή η διαδικασία να ολοκληρωθεί, τον Δεκέμβριο του 1991.

Επίσημος διάδοχος του διαλυθέντος ΚΚΣΕ, λοιπόν, με την υποστήριξη του σημερινού καθεστώτος αυταρχίας της κολοβωμένης αστικής δημοκρατίας των τσεκιστών του Κρεμλίνου, που διαδέχθηκαν, στην μετασοβιετική Ρωσία, τον Μπορίς Γέλτσιν, το 1999-2000, έως σήμερα, υπό την ηγεσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας, που εξακολουθεί να έχει, ως Γενικό Γραμματέα του, από εκείνη την μακρινή εποχή, τον 82χρονο Γκενάντι Ζιουγκάνωφ, ακολουθώντας, μια στάση ενός παραρτήματος του ρωσικού καθεστώτος, καθώς αυτό το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσίας, στηρίζει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν και το κυβερνητικό κόμμα “Ενωμένη Ρωσία”, κρατώντας, ουσιαστικά, μια στάση κριτικής συμπολίτευσης, στο ρωσικό καθεστώς, προσπαθώντας να επαναφέρει την μετασοβιετική Ρωσία, στις “εργοστασιακές ρυθμίσεις” της, δηλαδή, σε μια επανίδρυση της “Σοβιετικής Ένωσης”.

Αυτό, που συμβαίνει, είναι ότι το Κ.Κ. Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει ιδρυθεί, σε ένα καινοφανές εθνομπολσεβικικό κόμμα, χωρίς ουσιαστικές διεθνιστικές πρακτικές πολιτικές, πέραν των όποιων θεωρητικών ιδεολογικών σχημάτων, έχοντας, μάλιστα, αγαστές σχέσεις, με την ρωσική ορθόδοξη εκκλησία, καθώς η πλειονότητα των 570.000 μελών του κόμματος να δηλώνουν ότι είναι θρησκευόμενοι.

Αυτό, που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι το ΚΚΡΟ δεν υπήρξε, αρχικά, το μοναδικοί και το μεγαλύτερο κόμμα, στον κομμουνιστικό χώρο της Ρωσίας, αλλά αυτό συνέβη, επειδή είχε την έγκριση και την βοήθεια του μετασοβιετικού ρωσικού καθεστώτος των Μπορίς Γέλτσιν και του Βλαντιμίρ Πούτιν, που το αναγνώρισε, ως το επίσημο αντιπολιτευόμενο κόμμα, με αποτέλεσμα τα άλλα κομμουνιστικά κόμματα και οι κομμουνιστικές οργανώσεις, αν και είχαν μαζικότητα και δεν ήσαν, σε κατάσταση αδυναμίας, να τεθούν, εκτός της ρωσικής πολιτικής σκηνής.

Για να γίνει σαφές το σημερινό συγχυτικό, αντιφατικό και καθεστωτικό περιεχόμενο των θέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσίας, παραθέτω ολόκληρο το περιεχόμενο της ομιλίας, στην ρωσική Δούμα - την ρωσική βουλή - του Γκενάντι Ζιουγκάνωφ, στις 21/4/2026. 

«Αγαπητοί βουλευτές, σύντροφοι, φίλοι!

Ο Πρόεδρος της Δούμας μόλις εγκαινίασε μια μοναδική έκθεση, με τίτλο «120 Χρόνια Ρωσικού Κοινοβουλευτισμού». Σας συνιστώ, ανεπιφύλακτα, να την επισκεφθείτε, να την μελετήσετε, προσεκτικά και να διαβάσετε το ιστορικό υλικό, για τα γεγονότα, που καλύπτει. Αυτή η έκθεση έχει οργανωθεί, με ευσυνειδησία και θα είναι πολύ χρήσιμη, σε όλους σας, όχι, μόνο, ως βουλευτές, αλλά και ως πολίτες. Θα είναι επίσης χρήσιμη, για τα παιδιά και τα εγγόνια σας, επειδή ανιχνεύει την ιστορία της νομοθετικής εξουσίας, από την Τσαρική Δούμα, μέσω της σοβιετικής εποχής, έως την τρέχουσα όγδοη σύγκλησή μας. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα σημαντικό και συμβολικό βήμα, όσον αφορά την ένωση του κοινοβουλευτικού σώματος. Και αυτό είναι, ιδιαίτερα, σημαντικό, στο πλαίσιο του βάναυσου πολέμου, που διεξάγουν το ΝΑΤΟ και οι Αγγλοσάξονες, εναντίον του ρωσικού κόσμου και του ρωσικού πολιτισμού.

Θα ήθελα, όμως, πολύ η κατανόηση της ιστορίας του ρωσικού κοινοβουλευτισμού να είναι ευρύτερη και να μην περιορίζεται, μόνο, σε αυτά τα 120 χρόνια. Αυτό είναι σημαντικό, για την κατανόηση της τεράστιας και αξιοσημείωτης πορείας, που έχει διανύσει η χώρα μας.

Δεν κουράζομαι, ποτέ, να σας υπενθυμίζω : υπάρχουν, περίπου, 200 χώρες, στον κόσμο, αλλά, μόνο, δώδεκα από αυτές, έχουν χιλιόχρονη ιστορία. Είμαστε περήφανοι, που η Ρωσία είναι ανάμεσά τους, κατέχοντας μια μοναδική θέση, στην παγκόσμια Ιστορία. Μπορείτε να μετρήσετε, στα δάχτυλα του ενός χεριού, τους πολιτισμούς, τους λαούς και τα κράτη που, όπως η χώρα μας, έχουν εφεύρει όλες τις μορφές δημιουργικότητας - είτε καλλιτεχνική, επιστημονική, τεχνική, είτε πολιτική.

Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τονίζει, συνεχώς, ότι το πιο σημαντικό μας καθήκον είναι να υπερασπιστούμε την κυριαρχία μας. Αλλά, μόνο, δύο χώρες, στον κόσμο έχουν διατηρήσει την κυριαρχία τους, για 500 χρόνια - εμείς και η Αγγλία. Και μόνο, εμείς πρέπει να αγωνιζόμαστε, κατά μέσο όρο, επτά χρόνια, στα δέκα χρόνια, για το δικαίωμα να ζούμε, σε αυτές τις απέραντες περιοχές, να είμαστε φίλοι, με όποιον κρίνουμε απαραίτητο και να μιλάμε την μητρική μας γλώσσα. Επομένως, ο κύριος πυλώνας της κρατικής μας υπόστασης είναι ο συλλογικισμός, χωρίς τον οποίο είναι αδύνατο να υπερασπιστούμε μια, τόσο απέραντη χώρα. Και αποτελεί το θεμέλιο της διακυβέρνησης, από τις πρώτες, κιόλας, ημέρες της κρατικής μας υπόστασης.

Το Νόβγκοροντ Βέτσε αναφέρεται, για πρώτη φορά, σε χρονικά, που χρονολογούνται, από το 1016. Εκείνη την εποχή, ήταν ένα τοπικό φαινόμενο, περιοριζόμενο, στο Μεγάλο Νόβγκοροντ, το οποίο είχε αναδυθεί, στα μέσα του 9ου αιώνα. Αλλά 120 χρόνια, αργότερα, αναδύθηκε η Δημοκρατία του Νόβγκοροντ, που εκτεινόταν, από τα σημερινά δυτικά σύνορα της Ρωσίας, μέχρι τα Ουράλια. Αυτό το κράτος διήρκεσε, για πάνω, από τρεις αιώνες και ήταν το πιο δημοκρατικό, στον κόσμο. Ο κυβερνήτης του εκλεγόταν, από εκείνους, που διορίζονταν, από τους δρόμους, οι οποίοι αναγνώριζαν τους υποψηφίους τους, ως τους πιο γενναίους και άξιους. Ήταν ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα λαϊκής εκπροσώπησης. Εδώ, γεννήθηκε ο κοινοβουλευτισμός μας, βασισμένος, στον κοινοβουλευτισμό και τον κολεκτιβισμό, και αυτά βρήκαν την πιο ζωντανή και ολοκληρωμένη ενσάρκωσή τους, στην σοσιαλιστική εποχή, με την μορφή των Σοβιέτ.

Μετά το Νόβγκοροντ Βέτσε, εμφανίστηκαν οι βογιάροι και οι τσαρικές Δούμες. Στην συνέχεια, ακολούθησε το Κρατικό Συμβούλιο, το οποίο διήρκεσε, σχεδόν, εκατό χρόνια. Και στην συνέχεια, το διάταγμα του Νικολάου Β', για την ίδρυση της Δούμας, το οποίο υπέγραψε. υπό πλήρη πίεση. Μετά την Επανάσταση του 1905 και τη συντριπτική ήττα, στον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο, εξέδωσε, για πρώτη φορά, ένα μανιφέστο, που κήρυξε την ίδρυση της Δούμας. Αλλά αυτό το έγγραφο δεν παρείχε, στο κοινοβούλιο, καμία σημαντική εξουσία. Αυτό πυροδότησε την δημόσια δυσαρέσκεια, η οποία ήταν εμφανής, ακόμη και στον ίδιο τον Νικόλαο. Δύο μήνες, αργότερα, διακήρυξε : «Από εδώ και στο εξής, διατάσσω ότι κανένας νόμος δεν θα ψηφίζεται, χωρίς την έγκριση της Κρατικής Δούμας, που εκλέγεται, από τον λαό». Αυτό ήταν θεμελιώδους σημασίας.

Αλλά, μόλις, οι εκπρόσωποι του λαού υπαινίχθηκαν, έστω και λίγο, ζητήματα, που αφορούσαν την ιδιοκτησία γης και μίλησαν, για το πώς αυτή θα έπρεπε να ανήκει, στον λαό, η Πρώτη Δούμα διαλύθηκε 72 ημέρες, μετά την έναρξή της. Η άρχουσα τάξη αρνήθηκε να επιτρέψει, έστω και μια συζήτηση, για δικαιοσύνη, στο ζήτημα της γης.

Εξελέγη δεύτερη Δούμα. Αλλά, μόλις, άρχισε να συζητά την βιωσιμότητα της τσαρικής κυβέρνησης, κατηγορήθηκε ότι σχεδίαζε πραξικόπημα. Διαλύθηκε τρεις μήνες, μετά την πρώτη σύνοδό της. Ξεκίνησε έρευνα, εναντίον 55 βουλευτών. Άρθηκε η βουλευτική ασυλία, για 16, από αυτούς και φυλακίστηκαν.

Μόνο, η Τρίτη Δούμα, η οποία αποδείχθηκε η πιο υπάκουη, εξέτισε ολόκληρη την θητεία της. Η Τέταρτη, ωστόσο, συνέβαλε, άμεσα, στην εμπλοκή της χώρας, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και απέτυχε να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Σήμερα, το κυβερνών κόμμα θα έπρεπε να αναλογιστεί, τουλάχιστον, ένα επεισόδιο, που σχετίζεται, με την ιστορία αυτής της Δούμας. Είχε έξι παρατάξεις, όλες αστικές. Αλλά, ακόμη και αυτές αναγνώριζαν το αδιέξοδο, στο οποίο είχε περιέλθει το αυταρχικό σύστημα. Και στα μέσα Δεκεμβρίου 1916, οι εκπρόσωποί τους πήγαν, στον Τσάρο και είπαν : «Μεγαλειότατε, η αυτοκρατορία διαλύεται, ο στρατός λιποτακτεί. Ένα εκατομμύριο έχουν, ήδη, εγκαταλείψει το μέτωπο, με τα όπλα, στο χέρι. Η βιομηχανία σταματάει, οι μεταφορές βρίσκονται, σε επιθανάτιο σταυρό. Πρέπει να σχηματίσουμε μια ικανή κυβέρνηση και να την αναγκάσουμε να εργαστεί, για να βγάλει την χώρα, από την κρίση». Ο Τσάρος συμφώνησε. Αλλά, στο τέλος, αποδείχθηκε, εντελώς, αδύναμος άνθρωπος. Τρεις ημέρες, αργότερα, απέρριψε όλες τις συμφωνίες, με τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους.

Ανοίξτε τις εφημερίδες εκείνων των ετών, συμπεριλαμβανομένων των ταμπλόιντ, οι οποίες, πάντα, διψούν, για εντυπωσιασμό και τις πιο εξωφρενικές προβλέψεις. Από την 1η Ιανουαρίου, έως τις 20 Φεβρουαρίου 1917, ούτε μία, από αυτές, δεν ανέφερε λέξη, για οποιαδήποτε πιθανότητα επανάστασης. Αλλά τον Φεβρουάριο, ήταν, ήδη, σε πλήρη εξέλιξη. Ξεκίνησε, με μια εξέγερση πεινασμένων γυναικών, στην Λεωφόρο Νέφσκι. Το ψωμί τους τελείωσε, το οποίο είχε αρχίσει να εξαφανίζεται, εν μέσω της κρίσης. Στην συνέχεια, εισέβαλαν, σε επιχειρήσεις της Αγίας Πετρούπολης και κυριολεκτικά έδιωξαν τους άνδρες, στους δρόμους : πηγαίνετε και κάντε ό,τι θέλετε! Και οι αρχές απάντησαν, δίνοντας εντολή να πυροβολήσουν. Αλλά, όταν η κοινωνία φτάσει, στα όριά της, ακόμη και οι πυροβολισμοί είναι άχρηστοι. Ο Τσάρος συνειδητοποίησε ότι ο λαός δεν τον υποστήριζε, πλέον. Στράφηκε, στον στρατό. Και 11, από τους 12, στρατηγούς, με τους οποίους μίλησε, του είπαν, ευθέως : αν δεν μπορείς να το χειριστείς αυτό, αν δεν ξέρεις, πώς να κυβερνήσεις, τότε, παραιτήσου!

Ποιο είναι το μυστικό και το μεγαλείο του λενινιστικού-σταλινικού εκσυγχρονισμού; Είναι ότι πέτυχε να μεγιστοποιήσει την κινητοποίηση της κοινωνίας και να ανυψώσει την χώρα, από τα βάθη της κρίσης, από την οπισθοδρόμηση, σε πρωτοφανή ύψη ανάπτυξης. Ο Λένιν, χωρίς, καν, να έχει στρατό, την έχτισε, από το μηδέν. Την έχτισε, πάνω, στα θεμέλια της μεγάλης ιδέας της αδελφοσύνης και της δικαιοσύνης. Πρότεινε πέντε εκπληκτικά συνθήματα, που άκουσε μια ημι-εγγράμματη Ρωσία : «Ειρήνη στους λαούς!» - όταν η χώρα αιμορραγούσε. «Ψωμί για τους πεινασμένους!» - όταν κάθε δεύτερος άνθρωπος λιμοκτονούσε και η εξέγερση μαινόταν, ήδη, σε κάθε άλλη επαρχία. «Γη, στους αγρότες!», «Εργοστάσια, στους εργάτες!», «Εξουσία, στα Σοβιέτ των Εργατών, των Αγροτών και των Στρατιωτών Βουλευτών!» Αυτή ήταν η αποθέωση αυτού, που η Ρωσία διαμόρφωνε, για χίλια χρόνια, αυτό, που αγωνιζόταν, για χίλια χρόνια.

Όταν οι γαιοκτήμονες παραπονέθηκαν, στον Μέγα Πέτρο, για πολλούς φυγάδες, που κατέφευγαν, στον Ντον, αυτός εξέδωσε ένα διάταγμα - ένα πολύ σκληρό, όπως ήταν χαρακτηριστικό του : να επιστρέψουν όλοι οι φυγάδες. Ο λαός του Ντον συγκεντρώθηκε και συνεδρίασε όλη μέρα. Αυτό ήταν το βουλευτήριό τους. Ήταν αυτό το κοινοβούλιο, που εξέλεγε τον διοικητή τους και σχημάτιζε ολόκληρο το σύστημα διακυβέρνησης. Και στο τέλος, ο Τσάρος έλαβε μία, μόνο, απάντηση : δεν θα υπήρχε έκδοση φυγάδων, από τον Ντον. Και κανένας δεν θα επέστρεφε.

Ακόμη και για να πουλήσει μερικά εκτάρια γης, ο Τσάρος ήταν υποχρεωμένος να συγκαλέσει ολομέλεια ενήλικων μελών της βασιλικής οικογένειας. Για την εγκαθίδρυση της σοβιετικής εξουσίας, ήταν απαραίτητο να συγκληθεί ένα συνέδριο, το Ανώτατο Σοβιέτ και επιτροπές. Και όταν οι Μπολσεβίκοι κατηγορούνται, για, δήθεν, υπερβολική σκληρότητα, είναι σημαντικό να καταλάβουμε : σε συνθήκες πολέμου, ενώπιον της ληστρικής επέμβασης των δυτικών χωρών, δεν είχαν άλλες επιλογές.

Τα Κογκρέσα δεν ήταν, ποτέ, αμιγώς κομματικά. Ήταν μια ένωση μελών και μη μελών του κόμματος. Ήταν μια εθνική εκπροσώπηση. Και σήμερα, καθώς πηγαίνουμε, στις κάλπες, πρέπει να θυμόμαστε : η εκπροσώπηση είναι αποτελεσματική, μόνον, όταν ανταποκρίνεται, πραγματικά, στις ανάγκες του λαού.

Κατά την διάρκεια του σοσιαλισμού, τα Σοβιέτ αντανακλούσαν την θέση κάθε εργατικής συλλογικότητας και τα συναισθήματα όλων των κοινωνικών ομάδων. Αλλά, όταν ο κοινοβουλευτισμός γίνεται μια μυθοπλασία, ένα εργαλείο καταστροφής, προκαλεί τεράστια ζημιά, στο κράτος και την κοινωνία.

Ο Γέλτσιν θα έπρεπε να είχε παρουσιαστεί και σε αυτή την έκθεση. Θα έπρεπε να θυμηθούν την ιστορία, για το, πώς τον οδήγησαν, κυριολεκτικά, στην εξουσία, χρησιμοποιώντας το Ανώτατο Σοβιέτ, ως βήμα, χωρίς δισταγμό. Ήμουν, σε αυτή την συνάντηση, η οποία έλαβε χώρα, εδώ, στην Αίθουσα των Κιόνων. Ξεκίνησε, στις δύο το απόγευμα και τελείωσε, στις τρεις το πρωί. Τον ώθησαν να περάσει, υπό την καθοδήγηση των Αμερικανών, οι οποίοι έπεισαν τον διευθυντή της ZIL Μπράκοφ και αρκετούς άλλους βουλευτές να ψηφίσουν τον Γέλτσιν. Κατάφερε να περάσει, με έξι ψήφους. Και αυτό είχε τρομερές συνέπειες, για την χώρα. Οδήγησε, σε καταστροφές, των οποίων τους καρπούς εξακολουθούμε να θερίζουμε.

Πρέπει να θυμόμαστε πόσα πολλά έκανε η ομάδα μας, όπως ο Χαριτόνοφ, ο Ριζκόφ και πολλοί άλλοι, στην Δούμα, για να σώσει την χώρα, από τον εμφύλιο πόλεμο. Σώσαμε την χώρα, από μοιραίες αποφάσεις, που θα μπορούσαν να είχαν καταστρέψει, ολοσχερώς, την ανεξαρτησία και την ασφάλειά μας. Σώσαμε, ακόμη και την ίδια τη Δούμα, όταν, μετά την ψηφοφορία, για την καταγγελία των παράνομων Συμφωνιών Μπελόβεζ, που διέλυσαν την ΕΣΣΔ, οι δυνάμεις ασφαλείας έφτασαν, εδώ, με εντολή του Γέλτσιν, οπλισμένες και με σκυλιά. Δεν ταλαντευτήκαμε, κατά την διάρκεια της χρεωκοπίας, όταν η χώρα βρέθηκε, στο χείλος της κατάρρευσης. Σχηματίσαμε την κεντροαριστερή κυβέρνηση των Πριμάκοφ, Μασλιούκοφ και Γκεραστσένκο. Ο Ματβιένκο έπαιξε, επίσης, βασικό ρόλο, σε αυτήν. Σώσαμε την χώρα, ουσιαστικά, χωρίς οικονομικούς πόρους. Τα αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος ήσαν λιγότερα, από 8 δισεκατομμύρια, σε σύγκριση, με, πάνω, από 700 δισεκατομμύρια, σήμερα. Και ένα βαρέλι πετρελαίου άξιζε λιγότερο, από 14 δολάρια.

Κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να υποστηρίξουμε τον Πούτιν και την στρατηγική του, τις πολιτικές του. Χθες, ο Κασίν και η ομάδα του, απέστειλαν την 152η ανθρωπιστική μας νηοπομπή. Ήταν όλα όσα ζήτησαν όσοι επλήγησαν, από την καταστροφή, στο Νταγκεστάν και την Τσετσενική Δημοκρατία. Ήσαν όλα όσα χρειάζονταν οι παραμεθόριες περιοχές και το μέτωπο, οι στρατιώτες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι. Αυτές είναι οι υπέροχες παραδόσεις μας. Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να τις ακολουθούμε, στην πράξη μας.

Αλλά, ακόμη και στην σημερινή πιο δύσκολη κατάσταση, δεν ακούτε τα επιχειρήματά μας και τις εκκλήσεις μας. Όταν η blogger Victoria Bonya μιλάει, από το Μονακό και μας υπενθυμίζει τα προβλήματα, που ταλαιπωρούν την κοινωνία, η κυβέρνηση δηλώνει ότι έχει ακουστεί. Ο Πεσκώφ σχολιάζει την ομιλία της. Αλλά, όταν εμείς, στο επίκεντρο των προβλημάτων, προτείνουμε συγκεκριμένες λύσεις, συγκεκριμένους νόμους, ένα, πλήρως, δικαιολογημένο και ευρέως, εγκεκριμένο Πρόγραμμα Νίκης, επιλέγετε να το αγνοήσετε.

Πέντε χιλιάδες, από τους βουλευτές μας, που εκπροσωπούσαν ολόκληρη την χώρα, υπέγραψαν μια αναφορά, που απαιτούσε τον τερματισμό της αβάσιμης δίωξης των συντρόφων μας, στο Αλτάι. Αφήστε την ομάδα, στην περιφερειακή νομοθετική συνέλευση, να λειτουργήσει κανονικά! Μόνο, μετά την τρίτη αναφορά συγκλήθηκε, τελικά, η περιφερειακή Δούμα, στο Λίπετσκ, για να την διαβάσει, στους βουλευτές. Και το έκαναν, με προφανή απροθυμία, προσπαθώντας να αντικρούσουν τα προφανή επιχειρήματά μας.

Λοιπόν, αντιταχθείτε, συγκεντρωθείτε και συζητήστε! Στο τέλος αυτής της εβδομάδας, θα πραγματοποιήσουμε μια ολομέλεια αφιερωμένη, στα πιο πιεστικά και επείγοντα ζητήματα, που αντιμετωπίζει η χώρα. Και θα το παρουσιάσουμε, σε όλη τη Ρωσία, σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πρόγραμμά μας είναι έτοιμο. Ο προϋπολογισμός ανάπτυξής μας έχει καταρτιστεί. Οι νόμοι μας, για την εθνικοποίηση της βάσης των ορυκτών πόρων και των στρατηγικών πόρων, έχουν τεθεί, σε ισχύ. Η υιοθέτησή τους είναι αναπόφευκτη, όσο κι αν αντιστέκεται η ολιγαρχία. Οι νόμοι μας, για την υποστήριξη των παιδιών του πολέμου και των μεγάλων οικογενειών βρίσκονται, εδώ και καιρό, στα γραφεία σας. Η ορθότητά μας και η ικανότητα του προσωπικού μας να λύνει τα πιο σύνθετα προβλήματα επιβεβαιώνονται, πλήρως, από την μοναδική εμπειρία των λαϊκών επιχειρήσεων. Επιβεβαιώνεται, από τις επιτυχίες των περιοχών, με επικεφαλής τους εκπροσώπους μας. Εκεί, οι οικονομικοί δείκτες είναι αρκετές φορές υψηλότεροι, από τον εθνικό μέσο όρο.

Ο Πρόεδρος συγκάλεσε, πρόσφατα, το υπουργικό συμβούλιο. Δεν έχω δει μια τόσο θλιβερή και ανησυχητική συνεδρίαση, εδώ και πολύ καιρό. Έπρεπε να ακούσει, από εσάς, τους εκπροσώπους του κυβερνώντος κόμματος, γιατί βρισκόμαστε, για άλλη μια φορά, σε οικονομική και παραγωγική κρίση. Αλλά δεν έχει ακούσει μια σαφή απάντηση, σε αυτό το ερώτημα. Και σας έχουμε προειδοποιήσει επανειλημμένα : με αυτόν τον ρυθμό, η οικονομία, αναπόφευκτα, θα καταρρεύσει. Το πρώτο τρίμηνο χαρακτηρίστηκε, από σαφή πτώση. Και κανένας σοβαρός ειδικός, σήμερα, δεν πιστεύει ότι θα επιτευχθεί, έστω και συμβολική ανάπτυξη, μέχρι το τέλος του έτους. Όλοι δηλώνουν στασιμοπληθωρισμό και ύφεση. Εάν δεν λάβετε, αμέσως, τα απαραίτητα χρηματοοικονομικά, οικονομικά και άλλα μέτρα, εάν δεν διορθώσετε, ριζικά, την πορεία δράσης, τότε το φθινόπωρο θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτό, που συνέβη τον Φεβρουάριο του 1917.

Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να το επαναλάβουμε αυτό! Επομένως, πρέπει να λάβουμε, υπόψη, την ιστορική εμπειρία και να λάβουμε αποφάσεις, που έπρεπε να γίνουν, εδώ και καιρό.

Για άλλη μια φορά, συγχαρητήρια, σε όλους, για τα εγκαίνια αυτής της υπέροχης έκθεσης. Καλή επιτυχία!».

Πέραν από τα μυθολογικά στοιχεία, που περιέχει αυτή η ομιλία του Γκενάντι Ζιουγκάνωφ, αποτελεί πραγματική κατάντια όλη η επιχειρηματολογία του, για τον “κίνδυνο” μιας νέας εξέγερσης, σαν αυτή του Φεβρουαρίου του 1917.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι τίποτε, λιγότερο κ, από ένα παράρτημα και αποτελεί αναπόσπαστο και οργανικό στοιχείο του αυταρχικού καθεστώτος των τσεκιστών του Κρεμλίνου, καθώς αυτοί είναι τέκνα του κομμουνιστικού/γραφειοκρατικού κρατικού καπιταλισμού της “Σοβιετικής Ένωσης”.

Δεν χρειάζεται να κουράσω τους αναγνώστες περισσότερο. Το μόνο που επαναλαμβάνω είναι ότι καθίσταται απαραίτητο να παρακολουθήσουν το αρχικό βίντεο, στο παρόν άρθρο.