2026. Οι κίνδυνοι, από τις υπολογιζόμενες 13.000 ατομικές βόμβες - οι οποίες είναι, στην πραγματικότητα, πολύ περισσότερες -, που βρίσκονται στην κατοχή 9 κρατών, στον πλανήτη.

 

  

Με τους πραγματικούς και τεράστιους κινδύνους, που υφίστανται, από την ύπαρξη του υπολογιζόμενου συνολικού πυρηνικού οπλοστασίου των εννέα κρατών (Ρωσία, ΗΠΑ, Κίνα, Γαλλία, Βρετανία, Ινδία, Πακιστάν, Ισραήλ, Νότια Κορέα), που υποτίθεται ότι ανέρχεται, στις 13.000 ατομικές βόμβες, ασχολούμαι, στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες, Παρασκευή 17/4/2026, στο κανάλι μου, στο YouTube και στο σημερινό δημοσίευμα.

Αυτά, που πρέπει να επισημανθούν, σχετικά με το συνολικό πυρηνικό οπλοστάσιο, στον πλανήτη, είναι τέσσερα δεδομένα στοιχεία :

1) Ο υπολογιζόμενος συνολικός αριθμός των ατομικών βομβών, που υπολογίζεται, στο μέγεθος των 13.000, είναι μετριοπαθής, καθώς, στην πραγματικότητα, τα κράτη, που διαθέτουν τα δικά τους πυρηνικά οπλοστάσια, υποεκτιμούν, ή δεν αναφέρουν τίποτε, για το αριθμητικό μέγεθος των πυρηνικών όπλων, που κατέχουν, γεγονός, που σημαίνει ότι ο υπολογιζόμενος συνολικός αριθμός των υπαρχόντων πυρηνικών όπλων είναι έως πολύ μεγαλύτερος.

2) Φυσικά, ο αριθμός των πυρηνικών όπλων, σήμερα, είναι πολύ μικρότερος, από τον συνολικό αριθμό των 60.000 πυρηνικών κεφαλών, που υπήρχαν, στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου (1945 - 1991). Η μερική, αλλά σημαντική αποπυρηνικοποίηση, που υπήρξε, ήταν ραγδαία, αλλά, τώρα είμαστε, σε μια περίοδο μεγέθυνσης των πυρηνικών οπλοστασίων, ενώ οι πυρηνικές δυνάμεις έχουν αυξηθεί, από τον αριθμό των 5 (+1) κρατών, στα 9 κράτη με πυρηνικά οπλοστάσια.

3) Ο αριθμός των πυρηνικών όπλων ποικίλει. Το ισχυρότερο πυρηνικό όπλο είναι η βόμβα βαρύτητας B83, ισοδυναμεί, με περισσότερες, από 80 φορές, από την βόμβα που κατέστρεψε, στις 6 Αυγούστου 1945, την Χιροσίμα και βέβαια, η δύναμη και το μέγεθος των καταστροφών, που θα επιφέρουν η χρησιμοποίηση τέτοιων πυρηνικών όπλων, πρόκειται να είναι τεράστιες και το δυστύχημα είναι ότι οι τρεις πρώτες μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις αυξάνουν τον αριθμό αυτών των πυρηνικών βομβών. 

4) Αλλά ο πραγματικός κίνδυνος πρακτικής χρήσης πυρηνικών όπλων προέρχεται, πλέον, από τα μικρότερα πυρηνικά όπλα, με πολύ μικρή εκρηκτική απόδοση, η οποία είναι ίση, με το 2% της ατομικής βόμβας, που κατέστρεψε την Χιροσίμα, καθώς αυτά τα πυρηνικά όπλα χαμηλής απόδοσης είναι σχεδιασμένα και ο αριθμός τους αυξάνεται, ειδικά, για να χρησιμοποιηθούν, ως εκκαθαριστικά όπλα, στα πεδία των πολεμικών μετώπων, κατα των εχθρικών στρατιωτικών δυνάμεων, αυξάνοντας, έτσι, κατά πολύ, την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν πραγματικά.

Τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ φθάνουν, περίπου, στον αριθμό των 5.400, εκ των οποίων τα 1.744 έχουν αναπτυχθεί και είναι έτοιμα, ανά πάσα στιγμή, να πυροδοτηθούν και φυλάσσονται σε υποβρύχια και σε σιλό πυραύλων, που έχουν βάθος 24,3 μέτρων, ενώ άλλα αποθηκεύονται, σε βάσεις της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, για να φορτωθούν, σε βομβαρδιστικά αεροπλάνα μεγάλης εμβέλειας και 100 πυρηνικές βόμβες των ΗΠΑ έχουν αναπτυχθεί, σε αεροπορικές βάσεις σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες. Εννοείται, βέβαια, ότι χρήση αυτού του πυρηνικού οπλοστασίου πρόκειται να καταστρέψει τον πλανήτη - όχι, μόνο, μια, αλλά πολλές φορές - και αυτό μπορεί να γίνει μέσα, σε μια στιγμή, αφού όπως αναφέρει η «Union of concerned scientists», στην ιστοσελίδα της (https://www.ucsusa.org/) : «Περίπου τα μισά, από τα όπλα, που έχουν αναπτυχθεί, διατηρούνται, σε άμεσο συναγερμό και μπορούν να εκτοξευθούν, πολύ γρήγορα, έπειτα από προεδρική εντολή. Αυτές οι δυνάμεις συναγερμού περιλαμβάνουν, σχεδόν, όλους τους 400 διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, που βρίσκονται, σε σιλό (ICBM) και έναν συγκρίσιμο αριθμό κεφαλών, σε βαλλιστικούς πυραύλους, που εκτοξεύονται, από υποβρύχια (SLBM). Τα ICBM μπορούν να εκτοξευθούν, μέσα σε λίγα λεπτά και τα SLBM, μέσα σε 15 λεπτά». 

Τα πυρηνικά όπλα της Ρωσίας υποτίθεται ότι περιέχουν, περίπου, 6.000 κεφαλές, εκ των οποίων οι 1.584 είναι, άμεσα, έτοιμες, προς πυροδότηση και υποτίθεται ότι μαζί, με τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 90% των πυρηνικών όπλων, που υπάρχουν, στον πλανήτη. 

Ομως, όσον αφορά τα πυρηνικά όπλα της Κίνας, το μέγεθός τους δεν μπορεί να υπολογισθεί, καθώς, σύμφωνα με την ανάλυση της «Union of concerned scientists» : “Η Κίνα ανέπτυξε πυρηνικά όπλα, κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και από τότε, διατηρεί ένα σχετικά μέτριο οπλοστάσιο, περίπου, 350 κεφαλών. Λίγο περισσότερες, από 100, από αυτές τις κεφαλές, έχουν τοποθετηθεί, σε πυραύλους που θα μπορούσαν να φθάσουν, στις ΗΠΑ και σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα δεν διατηρεί τους πυραύλους της, σε κατάσταση συναγερμού. Οι περισσότερες, από τις κεφαλές, δεν είναι προσαρτημένες, στους πυραύλους τους, σε καιρό ειρήνης. Αυτή η στάση συμπληρώνει την μακροχρόνια πυρηνική πολιτική της Κίνας, που έχει, ως δόγμα ότι «δεν θα επιφέρει πρώτη πυρηνικό πρόγραμμα της πλήγμα»”. Η ανάλυση αυτή θεωρώ ότι είναι παρωχημένη, καθώς, την τελευταία δεκαετία, το Πεκίνο έχει δώσει μέγιστη βαρύτητα, στην ανάπτυξη του κινεζικού πυρηνικού οπλοστασίου και δεν πρόκειται να εκπλαγώ, εάν, σήμερα, το πυρηνικό οπλοστάσιο της “Λαϊκής Δημοκρατίας” της Κίνας, φθάνει, έως τις 1.000 πυρηνικές κεφαλές.

Από εκεί και πέρα, τα πυρηνικά της Βρετανίας φθάνουν, στα 120 πυρηνικά όπλα, που είναι, άμεσα διαθέσιμα, με πυρηνικές κεφαλές, που βρίσκονται στα υποβρύχια, ή μπορούν να φορτωθούν, γρήγορα, μεταφερόμενα, από υποβρύχιους βαλλιστικούς πυραύλους Trident, το Λονδίνο αγόρασε, από τις ΗΠΑ και  φιλοδοξεί ότι το βρετανικό πυρηνικό οπλοστάσιο θα φθάσει, στις 260 πυρηνικές κεφαλές. 

Όσον αφορά την Γαλλία, όπως αναφέρει η «Union of concerned scientists» : “Η Γαλλία διατηρεί ένα οπλοστάσιο, με, σχεδόν, 300 αναπτυγμένα πυρηνικά όπλα. Τα περισσότερα από αυτά βασίζονται σε υποβρύχια, με τα υπόλοιπα, σε πυραύλους Kρουζ, που εκτοξεύονται, από αέρος. Η Γαλλία βλέπει την αποτρεπτική στρατηγική της, ως, αυστηρά, αμυντική, αλλά δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είναι η πρώτη, που θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, σε «ακραίες συνθήκες νόμιμης αυτοάμυνας»”. 

Η Βόρεια Κορέα μπορεί να έχει 40, ή και πολύ περισσότερες πυρηνικές κεφαλές και διαθέτει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, ενώ η  Ινδία έχει, περίπου, 150 πυρηνικά όπλα και πιθανότατα, περισσότερα, με το Πακιστάν να υπολογίζεται ότι διαθέτει και αυτό 150 ατομικές βόμβες, ενώ η ανταγωνιστική γειτνίαση της Ινδίας, με την Κίνα, καθιστά αμφίβολες όλες τις σχετικές εκτιμήσεις, καθώς η ανάπτυξη των πυρηνικών οπλοστασίων, στην περιοχή αυτή, καθιστά πολύπλοκη την επικρατούσα κατάσταση, ο εκσυγχρονισμός των πυρηνικών όπλων της Ινδίας, έναντι της Κίνας, υποχρεώνει το Πακιστάν, να βρίσκεται, σε μια κούρσα εξοπλισμών. Το Ισραήλ, αν και δεν αναγνωρίζει ότι έχει πυρηνικά όπλα, όμως υπολογίζεται ότι διαθέτει 100 ατομικές βόμβες και φυσικά, αυτό το ισραηλινό πυρηνικό οπλοστάσιό του οδηγεί την Περσία να μάχεται, για να δημιουργήσει το δικό της αντίστοιχο πυρηνικό οπλοστάσιο, κάτι, που θα οδηγήσει και άλλες γειτονικές χώρες σε αυτήν την κατεύθυνση.

Με δεδομένη την παρούσα ασταθή κατάσταση, σε παγκόσμιο επίπεδο, που δημιουργεί η σύγχρονη “παγίδα του Θουκυδίδη”, με τον ανταγωνισμό, ανάμεσα, στις ΗΠΑ και την Κίνα, η οποία, ήδη, έχει ξεπεράσει, σε επίπεδο ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, τις ΗΠΑ και αναπτύσσεται, ταχύτατα και σε στρατιωτικό επίπεδο, γίνεται κατανοητό πάρα πολύ εύκολα ότι η κατάσταση, στον πλανήτη χειροτερεύει και καθίσταται, ολοένα και πιο επικίνδυνη.

Και φυσικά, όσοι νομίζουν ότι οι ολιγομελείς ηγεσίες, που λαμβάνουν τις σχετικές κρίσιμες αποφάσεις, πραγματοποιούν τις αποφάσεις αυτές, μέσα σε ένα πλαίσιο ορθολογισμού, πλανώνται πλάνην οικτράν...