Η Eυρωπαϊκή Eισαγγελία, το σφικτό προσωποπαγές κομματικό “επιτελικό κράτος” (δηλαδή το καθεστώς) και οι πελώριες προσωπικές ευθύνες του Κυριάκου Μητσοτάκη, που «έριξε λευκή πετσέτα», στην ευρωγραφειοκρατία, διορίζοντας, ως υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων τον παλαιό συμφοιτητή μου Μαργαρίτη Σχοινά, για να τον ξελασπώσει.

 

Με το επιτελικό κράτος, που ίδρυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από την πρώτη ημέρα της ανάληψης της πρωθυπουργίας, στις 8/7/2019 και το οποίο δομήθηκε, ως προσωποπαγές κομματικό καθεστώς και λειτουργεί, στην πράξη, επί όλων των θεμάτων της άσκησης της καθημερινής πρακτικής πολιτικής, ως μηχανισμός της οικοδόμησης, της συντήρησης και της διεύρυνσης της εκλογικής επιρροής της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με τις πελώριες ευθύνες του πρωθυπουργού, όσον αφορά το τωρινό ναυάγιο αυτού του καθεστωτικού μηχανισμού, ασχολούμαι, στο παρόν δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες (4/4/2026), στο YouTube, το οποίο αξίζει να παρακολουθηθεί, από το αναγνωστικό κοινό, καθώς είναι, πλήρως, ενημερωτικό και λεπτομερές, ως προς τα έργα και τις ημέρες της δόξας αυτού του σφικτού προσωποπαγούς καθεστωτικού επιτελικού κράτους και το τωρινό του ναυάγιο, το οποίο προέκυψε, ως αποτέλεσμα της αλαζονείας και της υπερεκτίμησης των δυνάμεων και των πεπερασμένων ορίων δράσης του, που υπερέβη, στην προσπάθειά του να ενισχύσει την κομματική και την εκλογική του επιρροή, στην ελληνική κοινωνία.

Πρόκειται, για έναν εκτεταμένο μηχανισμό εξαγοράς ψήφων, που λειτούργησε, επιτυχώς, στις διπλές βουλευτικές εκλογές της 21/5/2023 και στις 25/6/2023 και παρήγαγε σημαντικά αποτελέσματα, τα οποία επικεντρώνονται, στην επίτευξη της απόσπασης της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας της μετεκλογικής δεύτερης κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ανεξαρτήτως, του γεγονότος της εκλογικής συντριβής και της πολιτικής και κοινωνικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, καθώς ο σημερινός πρωθυπουργός και η Νέα Δημοκρατία, όπως αυτός την έχει δομήσει, ως εκλογικό μηχανισμό προσέλκυσης των ψηφοφόρων, δεν θα είχαν καταφέρει να αποσπάσουν την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, για τον σχηματισμό της δεύτερης κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρά την εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την έλευση της δεύτερης δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, όσον αφορά τις παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, προκύπτει ότι, παραδείγματος χάριν, στην περίπτωση του Κώστα Καραμανλή (του Αχιλλέα) στις Σέρρες, με τα παράνομα ρουσφέτια, συγκεκριμενοποιείται το παράνομο πόσο, για κάθε ψήφο, καθώς τα 224.000 ευρώ, που χορηγήθηκαν, σε 37 ΑΦΜ, αντιστοιχούν στα 6.054 ευρώ το “κομμάτι”, ποσόν, το οποίο δεν είναι καθόλου λίγο, ως οικογενειακή ενίσχυση, υπολογίζοντας το σύνολο των ψήφων της κάθε οικογένειας, που κοστίζει 1.000 ευρώ (και κάτι περισσότερο), συν τις οικογενειακές διακοπές, ενώ η συλλογή 120 ψήφων, ως παράνομη πράξη, αρκεί, για το επίπεδο πλημμελήματος (πάνω από τους 120 ψήφους, το αδίκημα μετατρέπεται, σε κακούργημα). 

Άλλωστε και στην περίπτωση της πρώτης δικογραφίας, το περασμένο καλοκαίρι και τότε, σε γενικές γραμμές, το κόστος της κάθε ψήφου έφθανε, κάπου, εκεί· στα 1.000 ευρώ.

Εν ολίγοις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα έκανε θάλασσα και έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες, για το γεγονός ότι, λόγω της αλαζονείας της εξουσίας και της ανυπαρξίας ουσιαστικής αντιπολίτευσης, υπερεκτίμησε τις δυνατότητες και τα όρια εξουσίας του επιτελικού κράτους, που, ως προσωποπαγές κομματικό καθεστώς οικοδόμησε, επειδή επέδειξε ακρισία, η οποία, πρακτικά, συνίσταται, στο γεγονός ότι οδήγησε αυτόν τον προσωποπαγή σφικτό κρατικό και κομματικό μηχανισμό, στην σύγκρουσή του, με την υπέρτερη της δύναμης του, εξουσίας της ευρωγραφειοκρατίας των Βρυξελλών, που, θεσμικά, εκφράζεται, από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, έναν θεσμό, σχετικά, πρόσφατα, συγκροτημένο, με απόφαση του Συμβουλίου των Αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της “Ευρωπαϊκής Ένωσης”, το 2017, προκειμένου να ελέγχεται η νομιμότητα της ροής των λεγόμενων ευρωπαϊκών κονδυλίων, στα κράτη-μέλη της.

Εδώ, είναι, που την πάτησε η κυβέρνηση, λόγω του γεγονότος ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αψήφησε την δύναμη, που απέκτησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, με την ίδρυση και την λειτουργία της, στην πράξη, καθώς αυτός ο θεσμός δεν ελέγχεται, από τον ίδιο, την κυβέρνησή του και το “επιτελικό κράτος” του, αντίθετα, με αυτό, που συμβαίνει, ως προς την εσωτερική ελληνική δικαστική και εισαγγελική εξουσία, η ηγεσία της οποίας διορίζεται και ελέγχεται, από την κυβέρνηση.

Τώρα, μετά το ναυάγιο του επιτελικού κράτους, στον ύφαλο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ο πρωθυπουργός ο διόρισε τον παλαιό συμφοιτητή μου, τον Μαργαρίτη Σχοινά, ως υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, προκειμένου, ως παλαιό και υψηλόβαθμο στέλεχος της ευρωγραφειοκρατίας των Βρυξελλών, ρίχνοντας “λευκή πετσέτα”, στην Commission, να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Άργησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αποδεικνύοντας ότι, κυριολεκτικά, “πνίγηκε στα ρηχά νερά”, διότι, απλούστατα, όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, δεν διαθέτει τα απαραίτητα εφόδια προσωπικής ικανότητας, αλλά, απλώς, η άνοδος και η διατήρησή του, στην πρωθυπουργία, αποτελεί ένα πολιτικό προϊόν της ευνοϊκής συγκυρίας της μακρόχρονης πολιτικής καταστροφής, που προξένησε ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με την καταστροφή του ελληνικού κομματικού συστήματος και κυριότατα, με την γενικευμένη απογοήτευση, που διέσπειρε, στην ελληνική κοινωνία, μετά, την πλήρη ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 και την ψήφιση των μέτρων λιτότητας και του 3ου Μνημονίου, παρά την εκφρασμένη αντίθεσή του 61,3% του ελληνικού εκλογικού σώματος.

Αυτής της ευνοϊκής συγκυρίας και των μακροχρόνιων επιπτώσεων, που αυτή έχει, είναι προϊόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Έτσι, ανήλθε, στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, τον Ιανουάριο του 2016 και έτσι, έγινε πρωθυπουργός, από τον Ιούλιο του 2019, έως σήμερα.

Δεν είναι τα προσωπικά ταλέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που τον έφεραν, και δεν είναι αυτά, που τον κρατούν, στην κυβερνητική εξουσία.

Και αυτό αποδεικνύεται, από το σημερινό ναυάγιο του προσωποπαγούς κομματικού καθεστώτος, που δημιούργησε, με την συγκρότηση του “επιτελικού κράτους”, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι, μέσω αυτού του καθεστώτος, κατέστη παντοδύναμος και άτρωτος.

Έσφαλε. Και μάλιστα, τραγικά, με δική του αποκλειστική ευθύνη.

Ας πρόσεχε.

Δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα, ως προς τις ευθύνες και το πολιτικό ναυάγιο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό, που έχω να επαναλάβω, προτρέποντας τους αναγνώστες, είναι το να παρακολουθήσουν το αρχικό βίντεο, στο παρόν άρθρο. 

Θα πληροφορηθούν πολλά, τα οποία, μέσα, στον εξελισσόμενο ορυμαγδό των καταιγιστικών εξελίξεων, δεν περιγράφονται, όσον αφορά την συγκρότηση της πολιτικής εγκληματικής οργάνωσης, που ονομάζεται “επιτελικό κράτος”, το οποίο λειτουργεί, ως καθεστώς.