4/2026. Από το Ιράν, στην Ευρώπη : Οι υπαρκτοί κίνδυνοι χρήσης πυρηνικών όπλων, από την διχασμένη αμερικανική κυβέρνηση και από το Κρεμλίνο, εάν επεκταθεί η αποθήκευση πυρηνικών κεφαλών, σε κράτη της νατοϊκής Ευρώπης.




Καθώς αναφέρεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump, πρόσφατα, εκνευρισμένος, με την δυσάρεστη, για τον ίδιο, εξέλιξη του πολέμου στην Μέση Ανατολή και στον Περσικό κόλπο, είχε αποφασίσει, για ένα πυρηνικό κτύπημα, στο Ιράν και αποτράπηκε, από τον αρχηγό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγό Danny Caine, στο σημερινό δημοσίευμα, όπως και στο, παραπάνω, χθεσινό (24/4/2026) βίντεο, που ανέβασα, στο YouTube, επαναφέρω τους σημαντικούς προβληματισμούς μου, που περιέγραψα, στις 18/4/2026, στο άρθρο μου, που δημοσίευσα, σε αυτό, εδώ, το μπλογκ, με τίτλο : 2026. Οι κίνδυνοι, από τις υπολογιζόμενες 13.000 ατομικές βόμβες - οι οποίες είναι, στην πραγματικότητα, πολύ περισσότερες -, που βρίσκονται στην κατοχή 9 κρατών, στον πλανήτη.

Παρά το ότι οι συνθήκες, που περιγράφονται, για το πώς αποτράπηκε ο Donald Trump να προχωρήσει, σε ένα πυρηνικό κτύπημα, κατά του Ιράν, είναι αμφιλεγόμενες, η ουσία του όλου ζητήματος, δεν βρίσκεται, στο πώς αποτράπηκε ο Αμερικανός πρόεδρος, από το να διατάξει το πυρηνικό κτύπημα, κατά του Ιράν, αλλά στο γεγονός ότι έφθασε, στην λήψη αυτής της απόφασης.

Για τον λόγο αυτόν, καθίσταται σαφές ότι οι παγκόσμιες εξελίξεις βρίσκονται, σε ένα σημείο σαφούς ρευστότητας και πλήρους αβεβαιότητας, καθώς το ταμπού της μη χρήσης πυρηνικών όπλων, έχει αρχίσει να ραγίζει και να μην λαμβάνεται υπόψιν, στις ημέρες μας, καθώς, εάν πραγματοποιηθεί ένα πυρηνικό κτύπημα, στο Ιράν - αν και ο Donald Trump, δήλωσε ότι δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, κατά της Τεχεράνης -, τότε, θα ανοίξει ο δρόμος, για τις άλλες υπερδυνάμεις (Κίνας και Ρωσίας), αλλά και για τις υπόλοιπες πυρηνικές δυνάμεις, να χρησιμοποιήσουν το δικό τους πυρηνικό οπλοστάσιο, ιδίως, στις συχνές ινδοπακιστανικές πολεμικές διενέξεις, όπως και στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, την ίδια στιγμή, που, στην Μέση Ανατολή, το Ισραήλ έχει κάθε λόγο να χρησιμοποιήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο, κατά του Ιράν.

Στην Ευρώπη, η κατάσταση καθιστά ολοένα και χειρότερη, καθώς, υπό τον φόβο των ευρωπαϊκών ελίτ να μην ισχύσει, στην πράξη, η δέσμευση των ΗΠΑ, στην Βορειοατλαντική Συμμαχία, για την απόκρουση μιας ρωσικής επίθεσης, κατά οποιουδήποτε κράτους - μέλους του ΝΑΤΟ, τα ευρωπαϊκά νατοϊκά κράτη, με πρωτοβουλία του προέδρου του γαλλικού κράτους Emmanuel Macron, σχεδιάζεται η προσωρινή χρησιμοποίηση αεροδρομίων της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Δανίας, της Πολωνίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας της Σουηδίας και της Ελλάδας, από γαλλικά πολεμικά αεροπλάνα , τα οποία θα μπορούν να φέρου και πυρηνικές κεφαλές. Παράλληλα, έχει αρχίσει συζήτηση, στο φιλανδικό κοινοβούλιο, για μια κυβερνητική πρόταση, η οποία θα επιτρέψει την εγκατάσταση πυρηνικών όπλων, στην χώρα αυτή.

Φυσικά, η Ρωσία προειδοποίησε ότι όποια ευρωπαϊκή χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, δεχθεί να αναπτύξει γαλλικά στρατηγικά βομβαρδιστικά που μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα, αυτό θα τις καταστήσει στόχο επιθέσεων από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, καθώς η Μόσχα δείχνει ότι δεν προτίθεται να αφήσει αναπάντητες αυτές τις κινήσεις, με τον Ρώσο αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Αλεξάντρ Γκρουσκό να δηλώνει ότι οι όλα αυτά, είναι μέρος μιας ανεξέλεγκτης ανάπτυξης του πυρηνικού δυναμικού του ΝΑΤΟ, που συνιστά μια στρατηγική απειλή για την Ρωσία. 

Ο Αλεξάντρ Γκρουσκό ανέφερε, επίσης, ότι : «Προφανώς ο στρατός μας θα αναγκαστεί να παρακολουθεί, στενά, το θέμα αυτό, στο πλαίσιο της αναβάθμισης του καταλόγου στόχων προτεραιότητας, στην περίπτωση μιας μεγάλης σύγκρουσης … Ως αποτέλεσμα, αντί της δηλωμένης γαλλικής ενίσχυσης της άμυνας των συμμάχων της - στους οποίους, παρεμπιπτόντως, δεν προσφέρουν καμία ακλόνητη εγγύηση - η ασφάλεια αυτών των χωρών, στην πραγματικότητα, αποδυναμώνεται», για να προσθέσει ότι οποιοσδήποτε μελλοντικός διάλογος, για τα πυρηνικά όπλα, θα πρέπει να λάβει, υπ’ όψιν του, τις συνδυασμένες δυνατότητες του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των οπλοστασίων της Γαλλίας και της Βρετανίας, όπως, επίσης και των ΗΠΑ, συνδέοντας τον πόλεμο, στην Ουκρανία, με την ευρύτερη διευθέτηση της νέας ισορροπίας των δυνάμεων, στον ευρωπαϊκό χώρο.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι σαφέστατοι οι κίνδυνοι, που δημιουργούνται, σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς όλη αυτή η συζήτηση και οι κινήσεις, που σχεδιάζονται, σε πρακτικό επίπεδο, αποτελούν έναν τεράστιο κίνδυνο μιας πυρηνικής καταστροφής, λόγω της ιδιόρρυθμης, ασταθούς και ευρισκόμενης, σε καθεστώς ρευστότητας, κατάστασης, στον πλανήτη ολόκληρο.

Σταματώντας, εδώ, το παρόν άρθρο, επαναλαμβάνω την χρησιμότητα του αρχικού βίντεο, το οποίο οι αναγνώστες χρειάζεται να παρακολουθήσουν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Ουκρανία βαδίζει, σε πολιτικοστρατιωτικό αδιέξοδο, καθώς ηττάται, από ένα μικρό και ανεπαρκές ρωσικό εκστρατευτικό σώμα. (Μάιος - Ιούνιος 2022 : Η συνθηκολόγηση είναι η μόνη λύση, αλλά)…

Ουκρανία : Ο, επί σειρά ετών, εμφανιζόμενος, ως “πολέμαρχος”, κατά του Κρεμλίνου και συμπεριφερόμενος, ως «ποντίκι, που βρυχάται», Emmanuel Macron τηλεφώνησε, ξαφνικά, στις 30-6-2025, στον Βλαντιμίρ Πούτιν αποδεχόμενος, εν τοις πράγμασι, την στρατηγική ήττα της Δύσης.

6ος - 5ος αιώνες πΧ. Τύρισσα. Πέλλα. 445 πΧ. Η χρυσή μάσκα του Θράκα βασιλιά Τήρη Α'. 1902. Βερολίνο. Ο Ιπποκράτης Παπαβασιλείου, ο Ξενοφών Στρατηγός και ο Ιωάννης Μεταξάς, 1917- Αθήνα. 1924-1957 Θεσσαλονίκη 1924-1941. “Ε.Σ.Σ.Δ.” H Ζόγια Κοσμοντέμιανσκαγια. 28-11-1944. Η ημερησία διαταγή του Enver Hoxha, για την εθνική επέτειο της Αλβανίας. 12-4-1945. Ο Harry S. Truman, γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ. 6-8-1945. Όταν η Χιροσίμα εξαφανίστηκε. 1947. Trøndelag, Νορβηγία. Η περίπτωση του Βασίλι Ραμπόφσκι. 1949. Τασκένδη. Οι πρώτες ημέρες της πολιτικής προσφυγιάς. 1953. Η κατεστραμμένη, από τον σεισμό, Ζάκυνθος. 28-11-2025. Κίεβο. Ο κολλητός, προσωπάρχης του προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι, Αντρίι Γέρμακ, τέλος. 29-11-2025. «ΙΘΑΚΗ». Οι χοντρές ανιστόρητες μαλακίες του Αλέξη Τσίπρα και του Νίκου Μαραντζίδη, σχετικά, με την τραγωδία, στο Μάτι, στις 24/7/2018, το Μόσταρ … το «βραβείο Νίκου Νικηφορίδη» και το … Σεράγεβο και μετέπειτα (196).