ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Τελικά, θέλοντας και μη, ο Donald Trump κατάφερε να σύρει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, στις προσωπικές του επιλογές, αφού 43 από τους 50 γερουσιαστές του κόμματος ψήφισαν κατά της καθαίρεσής του, από την θέση του προέδρου των ΗΠΑ (ενώ, εδώ και σχεδόν, έναν μήνα έχει παύσει να είναι πρόεδρος). Βέβαια και οι 7 ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές, που ψήφισαν, υπέρ της καθαίρεσής του, δεν μπορούν να αγνοηθούν, αλλά, παρά το γεγονός ότι εκφράζουν την θέληση της πολιτικής και της κομματικής ελίτ, δεν εκφράζουν, καθόλου, την μεγάλη πλειοψηφία της κομματικής βάσης και των ψηφοφόρων, που έχουν πεισθεί ότι ο Jo Biden νόθευσε και έκλεψε τις προεδρικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου.  Πολλοί λένε ότι η απαλλαγή του Donald Trump , από τις κατηγορίες, ήταν αναμενόμενη, αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ αυτός, που δημιούργησε τις συγκεκριμένες, τις παρούσες πολιτικές συνθήκες, ώστε η απαλλαγή του να καταστεί αναπόφευκτη. Προφανώς, αυτή η επιτυχία του απελθόντος προέδρου εί...

Η αντιπαράθεση της κυβέρνησης, με τον ισοβίτη φυλακισμένο, εδώ και σχεδόν, 19 χρόνια, Δημήτρη Κουφοντίνα , καλά κρατεί και φυσικά, είναι πολύ δυσάρεστη και απαράδεκτη, διότι εμφανίζεται, ως μια προσωπική αντιπαράθεση του πρωθυπουργού, με έναν κρατούμενο.  Το δυστύχημα, στην όλη υπόθεση είναι ότι αυτή η αντιπαράθεση είναι έτσι όπως εμφανίζεται. Ο πρωθυπουργός, με όργανα τον υπουργό Δικαιοσύνης και την κ. Σοφία Νικολάου , κοντράρεται, από θέση, καταφανούς και συντριπτικής ισχύος, με τον κρατούμενο 17Νοεμβριστή Δημήτρη Κουφοντίνα , ενεργώντας, ουσιαστικά και αφήνοντας, στην άκρη οποιαδήποτε τυπικότητα, εκδικητικά, ως μέλος της οικογένειας Μητσοτάκη , για την δολοφονία, το 1989, του Παύλου Μπακογιάννη , άνδρα της αδερφής του και πατέρα των ανηψιών του Κώστα και Αλεξίας . Και αυτή η εκδίκηση συγκεκριμενοποιείται με την χειροτερευση του καθεστώτος εγκλεισμού του κρατουμένου. Τον απομάκρυναν από τις αγροτικές φυλακές και φυσικά, του αρνούνται τις άδειες εξόδου.  Για να είμαι ξεκάθα...

Ο παραπάνω πίνακας, που προέρχεται από την ΕΚΤ και δείχνει την κίνηση των ομολόγων, ανά κράτος της "Ευρωπαϊκής Ένωσης", είναι πολύ ενδιαφέρον, αφού, ανάμεσα, στα άλλα παρουσιάζει και το αξιοσημείωτο γεγονός ότι, με δεδομένη την τρέχουσα υγειονομική κρίση  του COVID-2019 και την άνευ όρων ένταξη της Ελλάδας, στα προγράμματα της ποσοτικής χαλάρωσης, η ΕΚΤ της Christine Lagarde αγόρασε, εντός του 2020, ελληνικά ομόλογα ύψους 16,307 δισ. €, σε ένα σύνολο 23,200 δισ. € (ήτοι το 70% όλων των ελληνικών ομολόγων), ενώ, συνολικά, για τις χώρες της "Ε. Ε" έριξε, στην δευτερογενή αγορά, 651,810 δισ. €, στην ουσία, στρεβλώνοντας και καταργώντας κάθε έννοια ελεύθερης χρηματοπιστωτικής αγοράς.  Έτσι και για τον λόγο αυτός οι αποδόσεις των ελληνικών κρατικών ομολόγων έπεσαν στο 0,674%, ή σε 119,5 μονάδες βάσης, γεγονός που είχαμε να δούμε, από το 2009 και πιο πίσω, ακόμη.   Μέσα σε αυτόν τον γενικό χαμό και την βαριά οικονομική κρίση, που έχει πλήξει τις χώρες της "Ε. Ε"...

Με δεδομένη την ασφυκτική πίεση που δέχονται οι βουλευτές και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας , από το μεγάλο κοινό των, υπό συνταξιοδότηση, ασφαλισμένων και ύστερα, από μια μακάρια και συνάμα, εξαντλητική καθυστέρηση, που συνοδεύεται από τις καταστροφικές ρυθμίσεις του Ν. 4670/2020, με την καρικατούρα της, τυφλά, αντιγραφικής ένταξης του επικουρικού ΕΤΕΑΕΠ, στην άλλη καρικατούρα, αυτήν του υποτιθέμενου, ως ενιαίου ασφαλιστικού φορέα ΕΦΚΑ, που μετονομάστηκε, για λόγους εντυπωσιασμού και ουδόλως, ουσίας, σε ηλεκτρονικό "e-ΕΦΚΑ", ο πρωθυπουργός, πριν λίγες ημέρες, ανακοίνωσε την τοποθέτηση  manager, στον τομέα των συντάξεων, προκειμένου να επιταχυνθεί η λιμνάζουσα έκδοσή τους. Είναι, όμως, ο μάνατζερ, που τους λείπει, προκειμένου να λύσουν το πρόβλημα, το οποίο είναι ότι δεν είναι καθόλου επαρκής ο ρυθμός των εκδιδόμενων συντάξεων; Στην πραγματικότητα αυτό, που λείπει, από την κυβέρνηση δεν είναι ο μάνατζερ. Είναι το σχέδιο, για την λύση του προβλήματος της επιτάχυνσης της έκδ...

Μετά την ορκομωσία του Joe Biden , ως προέδρου των ΗΠΑ, απαραίτητο είναι να περιμένουμε να δούμε την πολιτική, που θα εφαρμόσει, στις διεθνείς σχέσεις της χώρας του και ιδίως, αυτές με την Ρωσία, διότι η ιστορία του νέου Αμερικανού προέδρου, στο πεδίο αυτό, δεν είναι καθόλου καλή. Βέβαια, το πρόβλημα δεν είναι, απλώς, ιστορικό, εάν δούμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, της οικογένειας Biden , σε υποθέσεις διαπλοκής, στην ουκρανική οικονομική και πολιτική ζωή, επί εποχής Ποροσένκο, αλλά και τώρα.  Το πρόβλημα του εγγενούς συμφεροντολογικού, ιδεολογικοφανούς, αλλά κυρίως, στρατηγικού αντιρωσισμού του προέδρου Joe Biden είναι, απολύτως, παροντικό και θα καταστεί δόγμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, με συγκεκριμένες και άκρως, επικίνδυνες δράσεις, εάν λάβουμε, υπόψη μας, την πρόσφατη δήλωσή του ότι σκοπεύει να εντάξει την Ουκρανία, στο ΝΑΤΟ, αλλάζοντας, άρδην, τις γεωπολιτικές ισορροπίες, στην Μαύρη Θάλασσα, στην κεντροανατολική Ευρώπη, αλλά και στον εγγύτερο ευρασιατικό χώρο. Η προε...

Τώρα, πια, που ο Donald Trump αποτελεί, ουσιαστικά, παρελθόν, όσον αφορά την προεδρία των ΗΠΑ, είναι η ώρα να γίνει μια ψύχραιμη αξιολόγηση της πολιτικής θέσης του και της τοποθέτησής του, μέσα στο πάνθεον της αμερικανικής ολιγαρχίας. Αυτή είναι η προσπάθεια, που θα επιχειρήσω, στο παρόν δημοσίευμα, η οποία, προφανώς, θα κριθεί, από τους αναγνώστες, αλλά και την όποια μέλλουσα πολιτική πορεία του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, εφόσον και εάν του επιτραπεί να έχει ενεργή συμμετοχή, στα πολιτικά πράγματα της χώρας του. Ειναι προφανές ότι, ως πολιτικός και ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Donald Trump , παρουσίασε, κινούμενος στον χώρο της ριζοσπαστικής δεξιάς, έντονα στοιχεία αντισυστημικότητας, τα οποία έχουν οδηγήσει ένα πλήθος πολιτικών παρατηρητών και αναλυτών να τον χαρακτηρίζουν, ως έναν σύγχρονο φασίστα. Είναι, όμως, έτσι, τα πράγματα; Είναι ο  Donald Trump φασίστας; Όχι, βέβαια. Δεν είναι φασίστας. Θα μπορούσε να ήταν, ή θα μπορούσε να γίνει φασίστας, αλλά επέλεξε να παραμείνει, εντός των ορ...

Η τεράστια και καταθλιπτική κατάρρευση της φαρμακευτικής δαπάνης, στην Ελλάδα, στα χρόνια των Μνημονίων, προφανώς, συνδέεται, άμεσα, με τον διπλασιασμό των θανάτων, στον πληθυσμό της χώρας μας, κατά την τελευταία δεκαετία. Και πέρα, από τις καυχησιολογίες της εντόπιας ελίτ, για την μείωση των (πάντοτε, υπαρκτών) σπαταλών, αυτή η ζοφερή κατάσταση είναι απαραίτητο να επισημαίνεται...  Η βαρύτατη οικονομική κρίση, που έπληξε την ελληνική κοινωνία, από την εποχή της έλευσης των Μνημονίων, έχει αφήσει και φυσικά, συνεχίζει, ακάθεκτα, να αφήνει το, επίσης, βαρύτατο και καταθλιπτικό αποτύπωμά της και στην υγεία, όπως και στην θνησιμότητα του πληθυσμού της χώρας. Τα στοιχεία, που απεικονίζουν την αλματώδη αύξηση των θανάτων, από το 2013, μέχρι τα τελευταία στοιχεία, που έδωσε το υπουργείο Εσωτερικών, για το 2020, είναι σαφέστατα και προφανώς, καταθλιπτικά, ως δείκτες της πολύ κακής κατάστασης, που επικρατεί, αφού οι θάνατοι έφθασαν, στους 135.732 – όταν, το 2013, έφθαναν, στους 70.830 - κα...