2010 - 2025. Άνω του 21%, η πραγματική ανεργία, στην χώρα μας. Ανακριβή τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και μερικώς, της ΔΥΠΑ. (Κοντά, στο 1.000.000 φθάνουν οι άνεργοι, που χρησιμεύουν, ως “εφεδρικό” ανθρώπινο δυναμικό, που πιέζει τους μισθούς, προς τα κάτω).

 

Καθώς έχουμε, ουσιαστικά, εισέλθει, στην προεκλογική περίοδο και όλοι ασχολούνται, με θέματα ήσσονος σημασίας, με το παρόν δημοσίευμα και το, παραπάνω, βίντεο, που ανέβασα, χθες, Σάββατο 16/5/2026, στο YouTube, το οποίο αξίζει να παρακολουθηθεί, από το αναγνωστικό κοινό, επιχειρώ να παρουσιάσω τα ουσιώδη προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, σήμερα και ειδικά, το πρόβλημα της ανεργίας, το οποίο είναι οξύτατο, συνδυαζόμενο, μάλιστα, με τα κύματα ακρίβειας των τιμών, καθώς ο πληθωρισμός, έχει φθάσει, στο 5,4% (όπως υπολογίζει η ΕΛΣΤΑΤ), καθιστώντας την θέση μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, ακόμη, χειρότερη.

Η ΕΛΣΤΑΤ παρουσιάζει, με “μαγικό τρόπο” και μέσω αλχημειών, ως προς την δημιουργία των στατιστικών μεγεθών και τον χειρισμό των στατιστικών κανόνων, που χρησιμοποιεί, την ανεργία, στην ελληνική αγορά εργασίας, να βρίσκεται, στο 8,2%, δηλαδή μικρότερη, από το 27%, που είχε μετρηθεί, το 2012, ήτοι, στις πρώτα έτη της βαθύτατης οικονομικής κρίσης, που είχε ξεκινήσει, από την ελληνική κρατική και οικονομική χρεωκοπία του Απριλίου του 2010 και την υπαγωγή της ελληνικής οικονομίας, στο ιδιόμορφο καθεστώς της πτώχευσης, μέσα από την επιβολή και την εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων της χώρας, που εξακολουθούν να ισχύουν, έως τις ημέρες μας και πολύ πιο πέρα, από αυτές. 

Το τραγικό στοιχείο, στην υπόθεση αυτή, που αφορά τον υπολογισμό της ανεργίας, στην ελληνική αγορά εργασίας, που απεικονίζεται, στον, παραπάνω, πίνακα, είναι η τεράστια απόκλιση των μετρήσεων της ΕΛΣΤΑΤ και του παλαιού ΟΑΕΔ - την σημερινή Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) -, η οποία ξεκίνησε, αμέσως, μετά την έναρξη της βαρύτατης και βαθύτατης, όπως και εξακολουθητικής, επιμένουσας και μακροχρόνιας οικονομικής κρίσης, η οποία πρόκειται να επεκταθεί, στο μακρινό και απροσδιόριστο, χρονικά, μέλλον, εφόσον η ελληνική κοινωνία εξακολουθήσει να βρίσκεται, στο καθεστώς της χρεωδουλοπαροικίας, το οποίο διαιωνίζουν οι, ευφημισμοί, περί των “μεταμνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας”, που έχουν επιβάλει η καθεστωτική ελληνική πολιτική ολιγαρχία της δεξιάς του κέντρου και της αριστεράς, που έχει μετατραπεί, σε μια συμμορία μπράβων, που επιστατούν, για την τήρηση και εφαρμόζουν τις εντολές των ευρωθεσμικών δανειστών της χώρας, της οποίας το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί, στα 427 δισεκατομμύρια ευρώ και το εξωτερικό της χρέος, πλησιάζει τα 590 δισεκατομμύρια ευρώ.

Από το 2017, μάλιστα, η ΕΛΣΤΑΤ και η ΔΥΠΑ εμφανίζουν μια αυξανόμενη απόκλιση, στα μεγέθη της ανεργίας, που παρουσιάζουν και ιδίως, το 2025,  καθώς η ΕΛΣΤΑΤ περιγράφει την ραγδαία πτώση της ανεργίας στο 8,2%, καταμετρώντας 395.000 ανέργους, η ΔΥΠΑ υπολογίζει την υπάρχουσα ανεργία, στο 21%, ως ποσοστό επί των εγγεγραμμένων ανέργων, καταμετρώντας 894.000 άνεργους, στα μητρώα της.

Σε έναν πολύ σημαντικό βαθμό αυτή η απόκλιση, στα δύο μεγέθη, ξεκίνησε, το 2021, διότι η ΕΛΣΤΑΤ εφάρμοσε τον νέο “ευρωενωσιακό” Κανονισμό ΕΚ 2019/1700, με τον οποίο άλλαξε ο ορισμός, για το ποιός είναι άνεργος, ποιός ορίζεται, ως ευρισκόμενος “εκτός εργατικού δυναμικού”. 

Έτσι, από το 2021, τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι  διαφοροποιημένα και προτιμώνται να παρουσιάζονται, ως επίσημα στοιχεία και δείκτες, για την εξέλιξη της υπάρχουσας ανεργίας, στην Ελλάδα, διότι, αυτό είναι, που την συμφέρει, στο πεδίο της άγρας των προπαγανδιστικών κοινωνικών εντυπώσεων και των ψήφων, στην, ήδη, αρξάμενη προεκλογική εκστρατεία.

Φυσικά, η κατάσταση, στην αγορά εργασίας, είναι πολύ διαφορετική, με την ΔΥΠΑ να είναι, πιο κοντά, στο παλμό της υψηλής ανεργίας, που επικρατεί, στον χώρο της αγοράς εργασίας (αν και τα τηρούμενα μητρώα, στον, τέως, ΟΑΕΔ, έχουν και αυτά, τις δικές τους ατέλειες και ο αριθμός των ανέργων είναι μεγαλύτερος), αλλά αυτό, που εν τέλει, αναδεικνύεται, είναι η δεδομένη πολιτική βούληση της κυβέρνησης, για την συγκάλυψη της πραγματικής ανεργίας, στην χώρα μας.

Το πρόβλημα της ανεργίας είναι οξύτατο, ιδίως, στην νεολαία, που, σωρηδόν, φεύγει, στο εξωτερικό, η, στην χειρότερη περίπτωση, πηδάει, από τα μπαλκόνια των σπιτιών των νέων ανθρώπων, όπως συνέβη, με τα δύο 17χρονα κορίτσια, στην Ηλιούπολη, εκ των οποίων, η μία άφησε, πίσω της, το, παραπάνω, σημείωμα, το οποίο - έστω και μέσα στα πλαίσια της κατάθλιψης, από την οποία, προφανώς, έπασχαν - είναι ενδεικτικό της κοινωνικής κατάστασης, μέσα, στην οποία ασφυκτιά η ελληνική νεολαία και μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, της οποίας το βιοτικό επίπεδο, διαρκώς, υποβαθμίζεται, λόγω της αύξησης του πληθωρισμού των τιμών και της καθήλωσης των εισοδημάτων, στα ίδια επίπεδα, την στιγμή, μάλιστα, που οι πραγματικά, άνεργοι πλησιάζουν το 1.000.000 ανθρώπων, που δεν φαίνονται , σε όλο τους το “μεγαλείο”, ο ορισμός, για το ποιός θεωρείται, ως άνεργος, δεν περιλαμβάνει αυτούς, που είναι αποθαρρυμένοι, από το να βρουν δουλειά, τους, μερικώς, απασχολούμενους και ιδιαίτερα, μάλιστα όσους δουλεύουν ελάχιστες ώρες την εβδομάδα.

Στην πραγματικότητα, η “εφεδρεία” της ανεργίας, αφορά ανθρώπους, οι οποίοι, μόνο, κατά το 1/4 λαμβάνουν επίδομα ανεργίας, ενώ οι υπόλοιποι ζουν, με έκτακτα βοηθήματα, μικροπαροχές και καλύπτονται, από την οικογενειακή αλληλεγγύη, με 250.000 ανθρώπους να είναι, μερικώς, απασχολούμενοι.

Έτσι, αυτός ο “εφεδρικός στρατός” των ανέργων και των υποαπασχολούμενων, στην Ελλάδα, αποτελεί το “κρυφό απόθεμα ανεργίας” και είναι ένας σταθερός μηχανισμός, ως μοχλός πίεσης των μισθών, προς τα κάτω.

Αυτή είναι η αλήθεια και φυσικά, αυτή η σκληρή και ωμή αλήθεια, που δημιουργεί την πραγματικότητα, που περιέγραψα, στον χώρο της αγοράς εργασίας, δεν πρόκειται να παύσει να υπάρχει.

Δυστυχώς.