ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Λέων Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν Τρότσκυ (7/11/1879 - 21/8/1940).  "Αν, αντίθετα προς όλες τις πιθανότητες, η Οκτωβριανή Επανάσταση αποτύχει, στην διάρκεια του τωρινού πολέμου, ή αμέσως μετά, να βρει την συνέχεια της, σε οποιαδήποτε από τις προηγούμενες χώρες και αν, αντίθετα, το προλεταριάτο σπρωχτεί πίσω, παντού και σε όλα τα μέτωπα, τότε θα πρέπει, χωρίς αμφιβολία, να βάλουμε το ζήτημα της επανεξέτασης της αντίληψης μας, για την τωρινή εποχή και τις κινητήριες δυνάμεις της. Σ΄αυτή την περίπτωση, το ζήτημα δεν θα είναι να κολλήσει κάνεις μία ετικέτα, στην ΕΣΣΔ, ή στην σταλινική συμμορία, αλλά να επανεκτιμήσει την παγκόσμια ιστορική προοπτική, για τις επόμενες δεκαετίες, αν όχι για τους επόμενους αιώνες: έχουμε μπει στην εποχή της κοινωνικής επανάστασης και της σοσιαλιστικής κοινωνίας, ή, αντίθετα, στην εποχή της παρακμάζουσας κοινωνίας της ολοκληρωτικής γραφειοκρατίας; ... ... Είναι, εντελώς, αυταπόδειχτο ότι, αν το διεθνές προλεταριάτο αποδειχθεί, σαν αποτέλεσμα της πείρας ολόκληρη...

Πραγματικά, οι Αμερικανοί και οι νατοϊκοί είναι για κλάματα. Φεύγουν, άρον - άρον, με ελικόπτερα, θυμίζοντας την Σαϊγκόν του Απριλίου του 1975,  από τις πρεσβείες τους, στην Καμπούλ, η οποία πέφτει στα χέρια των Ταλιμπάν, μέσα, σε έναν πανζουρλιστικό αιφνιδιασμό, από την εκπληκτική ταχύτητα της κατάρρευσης του στρατού των αφγανικών κατοχικών κυβερνήσεων, που παραδίδονται, μαζικά, στους ισλαμιστές αντάρτες. Αλλά, εκτός από κλάματα, είναι και για γέλια, διότι αποδεικνύεται, εκ των πραγμάτων, ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ δεν αποτελούν σοβαρούς παίκτες, στην διεθνή σκηνή, αφού, εδώ και πολλά χρόνια, τώρα, είναι ικανοί να καταστρέφουν, αυτοπροσώπως, ή και μέσω δορυφόρων, πολύ υποδεέστερους αντιπάλους (Λιβύη, Ιράκ, Συρία), χωρίς σαφή σχέδια και χωρίς εποικοδομητικές λύσεις. Προσωπικό μου πιστεύω, το οποίο αντλείται, από αυτή την πραγματικότητα, είναι ότι το ΝΑΤΟ κινείται, στα όρια της ανυπαρξίας και ότι, κακώς, οι Ρώσοι και (λιγότερο) οι Κινέζοι, το υπολογίζουν, ως πραγματική και σοβ...

Η ιστορική εξέλιξη ήταν, είναι και πάντοτε θα παραμένει ένα μεγάλο αίνιγμα. Εξελίσσεται, με τα γεγονότα, που παράγουν, ή για να είμαστε ακριβείς, που δημιουργούν οι άνθρωποι και οι κοινωνίες και τελικά, αυτό, που συμβαίνει και αυτό που προκύπτει, στις πλείστες φορές, ως αποτέλεσμα, είναι κάτι το πολυ διαφορετικό, από αυτό, που, συνήθως, αποτελεί την επιδίωξη των δημιουργών. Αυτή η φορά των πραγμάτων, οδηγεί   στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, πολλούς ανθρώπους να δίνουν, στην Ιστορία, μια μυθική δύναμη, μια αυθύπαρκτη διάσταση και τους κάνει να πιστεύουν ότι αυτή η εκλαμβανόμενη, ως υπαρκτή αυτοτελής οντότητα, έχει την δική της βούληση, η οποία και πραγματωνεται και επιβάλλεται, στους ανθρώπους και τις κοινωνίες, δημιουργώντας τους την αίσθηση και την πεποίθηση του αναπόφευκτου.   Φυσικά, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Η Ιστορία, αν μπορούμε να την συγκεφαλαιώσουμε, δεν υπάρχει, ως αυτοτελής δύναμη. Είναι μια ανθρώπινη δημιουργία, έστω και αν τα αποτελέσματά της δ...

Όπως έχω ξαναγράψει, όταν μέσα στον Ιούλιο του 1921, οι εκπρόσωποι των 7 κομμουνιστικών πυρήνων, συνεδρίαζαν, μυστικά, στο παρθεναγωγείο των καλογραιών, στην οδό Παμπαλού της Σαγκάης και ίδρυαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας , υπό την καθοδήγηση του Γκριγκόρι Βοϊτίνσκυ και της Κομμουνιστικής Διεθνούς , εκτελώντας άμεσες εντολές του Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν , ουδείς μπορούσε να φανταστεί τις δραματικές μακροχρόνιες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αυτού του γεγονότος, στην κινεζική ιστορία και σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και όμως, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας κατάφερε να ξεπεράσει τα στενά όρια μιας σέκτας και υπό την καθοδήγηση του Μάο Τσετούνγκ του Ιωσήφ Στάλιν και της Γ' Διεθνούς , μέσα από τον αντικατοχικό αγώνα κατά των Ιαπώνων κατακτητών και μετά από έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, με το Κουομιντάγκ του Τσανγκ Καϊσέκ , να πάρει την εξουσία, στην πολυάνθρωπη και μεγάλη αυτή χώρα, κηρύσσοντας, τον Οκτώβριο του 1949, την Κίνα, ως "Λαϊκή Δημοκρατία". Αυτή την πάμπτωχη και πολυάνθ...

Τώρα, που υπέβαλα αίτηση, για συνταξιοδότηση, ήλθε η ώρα να ξαναδούμε το ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό ζήτημα, υπό το φως του παραπάνω πίνακα, με την κολοσσιαία απόκλιση της παραγωγικότητας της εργασίας, από την ωραία αποζημίωση των εργαζομένων, κατά την περίοδο 1950 - 2018, κυρίως, για να υποδεχθεί ο εσφαλμένος δρόμος, τον οποίο ακολουθούν οι αναλογιστές και συνακόλουθα, η πολιτική τάξη της χώρας, με βαρύτατες συνέπειες, για την οικονομία και τον πληθυσμό της πατρίδας μας.  Το μεγάλο "άγχος" των αναλογιστών και των πολιτικών εστιάζεται, στην μακροχρόνια γήρανση του πληθυσμού και στην υπολογιζομενη μείωσή του, κατά τις προσεχείς δεκαετίες. Για τον λόγο αυτόν, σκαρφίζονται διάφορες εκδοχές του κεφαλαιοποιητικού ασφαλιστικού συστήματος, με την δημιουργία "ατομικών κουμπαράδων", για κάθε ασφαλισμένο, με τους οποίους, υποτίθεται ότι ο καθένας θα κτίζει, μέσω του ασφαλιστικού του βίου, το ποσόν της σύνταξης, που θα λάβει, όταν έλθει η μακρινή και επιμηκυνόμενη εκείνη ώρα, π...

Τριάντα χρόνια μετά την (ανοήτως, οικειοθελή) "αιχμαλωσία" μου, από το κράτος, το οποίο βρίσκεται, σε πολύ χειρότερη κατάσταση, από εκείνη την εποχή, μπορώ να πω ότι ανάσανα.  Πάω για σύνταξη. Αν και φυσικά, αυτό σημαίνει μιαν, άλλου τύπου, εξάρτηση, από το κράτος. Αλλά αυτή η εξάρτηση είναι πολύ πιο χαλαρή.  Δεν θα πω ότι δεν κατάλαβα το πώς πέρασε ο καιρός. Το πέρασμά του το κατάλαβα και το παρακατάλαβα, όταν, μετά τον διορισμό μου - ύστερα από αντικειμενικό διαγωνισμό - , στο Ταμείο Συντάξεων Αυτοκινητιστών και την παραμονή μου, για σχεδόν 16 χρόνια, σε αυτό το ασφαλιστικό Ταμείο, μεταφέρθηκα, με την ενοποίηση των ΤΕΒΕ-ΤΑΕ-ΤΣΑ, το 2007, στον ΟΑΕΕ και ιδίως, στα τελευταία πέντε τρικυμιώδη χρόνια, από την εποχή, δηλαδή, που, από τον ΟΑΕΕ, μεταφέρθηκα (και με δική μου ευθύνη), στα ενοποιημένα επικουρικά ταμεία, δηλαδή, στο ΕΤΕΑ/ΕΤΕΑΕΠ και από εκεί, πέρυσι, στον e-ΕΦΚΑ.  Δεν μπορώ να πω ότι τα πρώτα 25 χρόνια δεν είχαν τις δυσκολίες τους. Τις είχαν. Ιδίως, όταν, από το 201...

  Παρατηρώντας τον παραπάνω απογοητευτικό πίνακα της οικονομικής μεγέθυνσης των χωρών της ευρωζώνης, κατά την μακρά χρονική περίοδο Μαρτίου 2008 έως τον αντίστοιχο μήνα του 2021, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την πραγματική οπισθοδρομηση των οικονομιών της μεγίστης πλειοψηφίας των χωρών αυτών και ειδικά, την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, αλλά και την σημαντική καθίζηση των οικονομιών της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, σε όλη αυτή την μακροχρόνια περίοδο.  Οι λόγοι αυτής της μακροχρόνιας υπανάπτυξης της ευρωζώνης εντοπίζονται, στον κύριο υπεύθυνο αυτής της κατάστασης, που δεν είναι άλλος, από την ίδια την δομή και την διάρθρωση της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης και του ευρώ, το οποίο χρησιμοποιείται, ως κοινό νόμισμα, σε ένα αλλόκοτο, παράταιρο και αταίριαστο σύνολο οικονομιών, για την συντριπτική πλειοψηφία των οποίων, οι επιπτώσεις τους είναι τοξικές.  Αυτό συμβαίνει, επειδή το ευρώ, ως νόμισμα, είναι ένα ακριβό νόμισμα, αφού οι κατασκευαστές και οι διαχ...