ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Πέρασε, στον δρόμο εμπρός, κουνιστός και λυγιστός ένας βλάχος χαρωπός, λουκουμάς σοροπιαστός. Γύρω – γύρω, τριγυρίζει κι όλο βούτυρο μυρίζει, κάποιες φορές όλο ψελίζει, την αλήθεια βασανίζει. Μοιάζει να'ναι ένα παιδί, αλλά είναι σκέτο ξεκουτί, βλάχος κοσμογυρισμένος πάντοτε φρεσκοπλυμένος. Ήταν, εις την αλλοδαπή, κομμουνιστής - λένε - μεγάλος, την έκανε, όμως, γυριστή, σαν κούφιος παπαγάλος. Με το pc εγύριζε, στην αριστερά τριγύριζε και κομπορρημονούσε αλλά, όσο και αν το έλεγε, δεν το εννοούσε. Στην δεξιά κατέφυγε, σαν θλιβερός ικέτης, εκεί, λοιπόν, κατέληξε, ως δυστυχής επαίτης. Οι δεξιοί τον πήρανε, σώγαμπρο τον εκάναν, σαν βασιλικό τον ποτίζανε, μεγάλο θα τον κάναν. Ο βλάχος εχλιμίντρισε, σαν άλογο βαρβάτο, τα πόδια τους εφίλησε, στο τέλος, όμως, θα βρεθεί, πιο κάτω κι απ' τον πάτο. Ετούτος πιστεύει θα σταθεί, τους δεξιούς τους γλύφει, μα η τύχη του, απ' τον κόσμο, θε να κριθεί, οι άνθρωποι θα τον διώξου...

Karl Kautsky (16/10/1854 - 17/10/1938). Αυτές τις ημέρες συμπληρώθηκαν 81 χρόνια, από τον θάνατο ενός, αναμφισβήτητα, μεγάλου αστού γραφειοκράτη διανοητή και εκφραστή των ιδεών του αριστερού και εργατιστικού φάσματος της σύγχρονης γραφειοκρατικής τεχνοδομής των μεγάλων οργανώσεων, που αναπτύχθηκαν, μέσα στα πλαίσια του γραφειοκρατικού καπιταλισμού των καιρών μας, έτσι όπως αυτές οι οργανώσεις διαμορφώθηκαν, μετά την ωρίμανση του κλασικού καπιταλισμού, κάπου προς τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πρώτη φάση της παγκοσμιοποίησης, την οποία διέκοψαν βίαια, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, αρχικά και η ρωσική επανάσταση, με την επικράτηση των Μπολσεβίκων, στην συνέχεια. Ήταν 17 Οκτωβρίου του 1938, όταν η σημαντικότερη προσωπικότητα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας και συνάμα το διαυγέστερο στέλεχος της γραφειοκρατικής ελίτ, που διεύθυνε της τύχες του γερμανικού εργατικού κινήματος, από το 1880, μέχρι την επικράτηση των ναζιστών, ο Karl Kautsky , άφησε την τελευταία του πνοή, εξόρισ...

Έβαλε την Ελλάδα, στην ΕΟΚ, παρά την διαφωνία ΚουΚουΕ , ΠΑΣΟΚ , ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διέπραξε στρατηγική βλακεία κι έτσι η χώρα έχασε την βιομηχανία. Μας είπε ο γέρος ο θρασύς, που αποδείχτηκε βραχύς, να μάθο υμε να κολυμπάμε, στα βαθιά, χωρίς ν ά'χουμε κολυμπήσει, στα ρηχά. Οι λόγ οι, έλεγε, είναι πολιτικοί, δεν είναι οικονομικοί, την χώρα έβλαψε βαριά, χάρισε, στους ξένους, όλα τα χαρτιά.     Η κοινωνία ήταν αντίθετη, σ' αυτήν την ανοησία, μα, η ντόπια ελίτ την ήθελε, με περισσή προθυμία. Δόξες και κέρδη ονειρευόταν ανόητους τους "Ευρωπαίους" φανταζόταν. Όμως, ανόητοι αυτοί δεν ήσαν, απλώς οι ντόπιοι την πατήσαν, την κοινωνία εξαπατήσαν και την χώρα ξεπουλήσαν. Τό'χε προβλέψει ο Ανδρέας ότι η Ελλάδα θα γινόταν ψόφιο κρέας αλλά όταν πήρε την εξουσία, άφησε, στην άκρη, την ουσία. "Η Ελλάδα, στους Έλληνες" , μας είπε, στα παραμύθια, πρώτος βγήκε, την Ελλάδα άφησε αμανάτι, στην ΕΟΚ και της έβγαλε ...